Quan Zhi Gao Shou

[QZGS][SF] เธอ [YuHuang]

Fandom : Quan Zhi Gao Shou

Pairing : Yu wen zhou(M) x Huang shao tian(F)

Rated : PG

Warning : อวี้หวงสาย C

====================================================================

 

สโมสรหลานอวี่ นอกจากจะขึ้นชื่อเรื่องทีมเวิร์กแล้ว ยังมีอีกอย่างที่เป็นที่เลื่องลือ

นั่นคือ ที่นี่มีนักกีฬาผู้หญิงแค่คนเดียว

 

 

ใช่แล้ว หวงเส้าเทียน สาวน้อยทวินเทล น่ารัก ร่าเริง สดใส กลายเป็นสมบัติประจำสโมสรที่แทบจะมีแต่ชายล้วนอย่างนี้

 

 

อย่างไรก็ตามมีนักกีฬาหลายคนพยายามจะเด็ดดอกฟ้า แต่หารู้ไม่หวงเส้าเทียนน่ะ ..

 

 

แอบชอบกัปตันอวี้เหวินโจว

 

และยังเป็นรักข้างเดียว !

 

 

แต่รักของเธอนั้นเปรียบได้ดั่งบอระเพ็ดที่แสนจะขม หวงเส้าเทียนได้แต่เก็บงำความรู้สึกไว้ในใจ

เธอคิดว่าขอเคียงข้างอย่างนี้เรื่อยไปจะดีกว่า เธอไม่มีสิทธิ์ที่จะรักเขาด้วยซ้ำ

 

 

อวี้เหวินโจวไม่คู่ควรกับเธอ เขาควรจะได้ไปเจอคนที่ดีกว่านี้ ..

 

 

 

ทำไมน่ะรึ ?

 

เหตุผลง่ายๆ คนสุภาพอย่างเขาจะเหมาะกับสาวแก่นอย่างเธอได้ยังไง !

 

 

 

“เฮ้ น้องชาย ยังช้าไปนะ โอ๊ะๆ ระวังหน้า ระวังข้าง ระวังหลัง ระวังพี่สาวคนนี้ให้ดีๆ ถ้าไม่ระวัง พยายมจะถามหาเอาได้นะจ๊ะ นี่แน่ะ เอาไปกินซะ ดาบไร้ลักษณ์เงามายา !”

 

 

 

ถึงหน้าตาเธอจะจัดว่าอยู่ในระดับที่น่ารัก แต่ขอให้อย่าได้อ้าปากพูดเลย จากตุ๊กตาจะกลายเป็นแม่มดได้ ผู้ชายที่สุภาพอ่อนโยนกับผู้หญิงที่สามารถพ่นถ้อยคำขยะได้อย่างไม่อายฟ้าดิน ดูแล้วต่างกันสุดขั้ว

 

 

ทำเอาบางคนถึงกับลืมไปด้วยซ้ำว่าเธอเป็นผู้หญิง ..

 

 

 

 

ในวันแต่ละวันหวงเส้าเทียนจึงพยายามทำตัวปกติ

พวกเราเป็นแค่เพื่อนกัน พวกเราเป็นแค่เพื่อนกัน นี่เป็นคำที่เธอท่องขึ้นใจเสมอ

 

 

แต่การกระทำของอวี้เหวินโจวที่ปฏิบัติกับเธอน่ะ จะทำให้เธอเป็นบ้า

 

 

 

เช้านี้หวงเส้าเทียนได้รับมอบหมายให้ไปถ่ายเอกสารตารางฝึกซ้อม ขณะที่เธอถือกองเอกสารมายังห้องฝึกซ้อม อวี้เหวินโจวก็เข้ามาช่วยยกทั้งหมด

 

ถึงกองเอกสารแค่นี้จะไม่หนักมาก พอที่ผู้หญิงตัวขนาดพอดีๆอย่างเธอจะถือไหว แต่เขาก็ยังช่วยเธอยกมาจนถึงห้องฝึกซ้อม

 

 

 

บ้าจริง ..

 

หวงเส้าเทียนฟุบหน้าลงไปบนกองเอกสารที่อวี้เหวินโจวยกมาให้ ก่อนจะเอาไปแจกจ่ายให้เพื่อนร่วมทีม

 

 

ไม่สิ ยังมีคนคนหนึ่งที่คิดว่าเธอเป็นผู้หญิงเสมอ อวี้เหวินโจวนั่นเอง ..

 

 

.

.

.

 

 

“กัปตัน จะออกไปไหน เย็นแล้วนะ เดี๋ยวก็กลับมาไม่ทันเวลากินข้าวซะหรอก”

 

ตกเย็นเธอเห็นอวี้เหวินโจวกำลังจะออกไปจากตึก จึงทักเขา

 

 

“มีธุระนิดหน่อยน่ะ เส้าเทียน ไม่ต้องรอฉันหรอก กินกันไปก่อนเลย”

 

อวี้เหวินโจวตอบกลับมา หวงเส้าเทียนรู้สึกแปลก ระยะนี้ตอนเย็นเขามักจะออกไปข้างนอกคนเดียวเสมอ ต้องมีอะไรบางอย่างแน่ๆ

 

 

‘รอเขากลับมาก่อนค่อยถามเอาละกัน’ หวงเส้าเทียนคิดในใจ

 

 

สาวน้อยรับประทานอาหารเย็นกับเพื่อนร่วมทีมเสร็จก็แยกย้าย แต่เธอไม่ได้กลับห้องพัก ไม่รู้เกิดความขยันอะไรขึ้นมา เธอมุ่งหน้าไปยังห้องฝึกซ้อม แล้วฝึกตามการบ้านที่ได้รับ

 

 

 

จะสี่ทุ่มแล้ว อวี้เหวินโจวยังไม่ได้กลับมา ..

 

แปลกจัง .. หรือว่าจะเกิดอุบัติเหตุ ??

 

 

 

เธอปิดโปรแกรมฝึกซ้อม สลับหน้าจอไปดูข่าว ก็ไม่พบอะไร สงสัยจะคิดมากไปเอง แต่เอาให้แน่หวงเส้าเทียนจึงเปิดเว็บไซต์ที่ให้บริการโซเชียลเน็ตเวิร์กแล้วลองค้นหาชื่อของอวี้เหวินโจว เผื่อว่าจะมีแฟนคลับไปเจอเขาแล้วขอถ่ายรูปไว้

 

 

 

ทว่ารูปภาพแรกที่ปรากฏขึ้นมาทำเอาหวงเส้าเทียนช็อกมาก

 

 

 

 

อวี้เหวินโจวกำลังคุยกับผู้หญิงคนอื่นที่เธอไม่รู้จักอย่างสนิทสนมระหว่างที่กำลังออกจากร้านอาหาร

 

 

 

ไม่นะ ..

 

 

ไม่จริง ..

 

 

 

อย่าบอกนะว่าที่เขาออกไปตอนเย็นบ่อยๆนั่นคือ เพื่อเจอผู้หญิงคนนี้ …

และที่วันนี้ยังไม่กลับมา

 

 

หรือว่า …..

 

 

 

แหมะ

 

แหมะ

 

 

 

หวงเส้าเทียนรู้สึกถึงความชื้นบนใบหน้า เธอเอามือไปสัมผัส พบว่าน้ำตากำลังไหล

 

 

นี่เธอกำลังร้องไห้ ?

 

 

 

เมื่อรู้สึกตัวแล้วเธอยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม โชคดีที่เธอไม่ใช่คนชอบแต่งหน้า จะแต่งก็ต่อเมื่อออกงานเท่านั้น แต่ยังไงหวงเส้าเทียนสาบานเลยว่า จะไม่ให้ใครมาเห็นสภาพนี้ของเธอแน่ๆ

 

 

 

เธอไม่อยากตัดใจเลย …

 

 

 

เหตุการณ์หลายอย่างในอดีตที่ฝังลึกในจิตใจของเธอต่างก็พรั่งพรูออกมา ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่สามารถหยุดคิดถึงมันได้เลย หวงเส้าเทียนอดที่จะยิ้มพร้อมน้ำตาออกมาไม่ได้

 

 

 

ปกติอวี้เหวินโจวจะเดินตามหลังคนอื่นๆ แต่หากเดินกับเธอ

เขาจะเดินนำหน้าเธอครึ่งก้าว

เขาจะอยู่ทางขวา เพื่อที่จะสามารถเปิดประตูให้กับเธอ

 

 

 

หากเธอทำของตกพื้น ไม่ทันได้เอ่ยปากพูด อวี้เหวินโจวจะเป็นคนแรกเสมอ

ที่ก้มลงไปเก็บของให้

 

 

 

เวลาเธออยู่บนเวที อวี้เหวินโจวจะจัดให้เธออยู่ตรงกลาง ไม่อยู่ชิดริมทางซ้ายหรือขวา

เพื่อจะได้ไม่ถูกเห็นจากมุมเงยได้ง่ายๆ

 

 

 

เมื่ออวี้เหวินโจวเป็นกัปตัน เขาได้ยื่นเรื่องแก้เครื่องแบบของนักกีฬาหญิง

ขอเพิ่มความยาวของกระโปรงจากหน้าตักให้ถึงหัวเข่า

 

 

 

ความใส่ใจในสิ่งเล็กๆน้อยๆนี้ ที่คนทั่วไปจะมองข้าม กลับเป็นสิ่งที่ทำให้สาวน้อยคนนี้ตกหลุมรักกัปตันสโมสรหลานอวี่จนได้

 

 

 

เธอรัก ที่กัปตันเอาใจใส่

เธอรัก ที่กัปตันคอยดูแล

เธอรัก ที่กัปตันอ่อนโยน

 

 

เธอรัก อวี้เหวินโจว

 

 

แต่ทว่า ……

 

 

 

 

พรึ่บ เสียงผลักประตูดังขึ้น

 

 

หวงเส้าเทียนรีบเอามือปิดหน้าตัวเองแล้วหันไปมองลอดผ่านระหว่างนิ้ว

ไม่ใช่ใครอื่น คนคนนั้น คือ อวี้เหวินโจว

 

 

“ยังไม่ไปนอนเหรอ ? ดึกแล้วนะ”

 

 

กัปตันสโมสรหลานอวี่ถามไถ่ แต่เขาไม่ได้ถามถึงสาเหตุที่หวงเส้าเทียนทำไมมาอยู่ที่นี่และกำลังร้องไห้ทำไม หากหวงเส้าเทียนไม่สะดวกใจที่จะเล่า อวี้เหวินโจวก็จะไม่คาดคั้น

 

 

“นายมาที่นี่ทำไม ?” แทนที่จะตอบคำถาม เธอถามกลับด้วยน้ำเสียงอู้อี้

 

“ตอนกลับมาเห็นห้องฝึกเปิดไฟทิ้งไว้ เลยคิดว่าใครสักคนอาจจะลืมปิดน่ะ” อวี้เหวินโจวยิ้มให้

 

 

 

จากนั้นเขาเดินเข้ามาหาหวงเส้าเทียนที่นั่งอยู่หน้าจอแล้วลูบหัว

 

 

“มีอะไรไม่สบายใจก็เล่าให้ฟังได้นะ”

 

 

จะทำแบบนี้ไปทำไมกัน ! จะฆ่าเธอให้ตายทั้งเป็นอย่างนี้เหรอ ? หวงเส้าเทียนได้แต่รำพึงข้างในใจก่อนจะเฉไฉไปเรื่องอื่น

 

 

“หมาเซเลบที่ฉันชอบติดตามดูรูปของมันเพิ่งตายพอดีน่ะ ก็เลยเศร้า” เธอปล่อยมือออกแล้วเงยหน้าขึ้นมา

 

“คอร์กี้ตัวนั้นเหรอ ?”

 

“อื้ม”

 

 

แล้วก็คอร์กี้ตัวนี้ด้วย ….. จิตใจได้แตกสลายแล้ว

 

 

อวี้เหวินโจวลูบหัวเธออีกครั้ง พร้อมกับยิ้มปลอบประโลม

 

 

“ขอโทษแล้วก็ขออนุญาตล่วงเกินนะ”

 

 

อวี้เหวินโจวก้มลง เอามือขวาประคองหน้าของเธอ แล้วใช้นิ้วโป้งค่อยๆปาดคาบน้ำตาที่ยังไม่แห้งสนิทอย่างบรรจง

 

 

 

บ้าจริง น้ำตาที่อุตส่าห์หยุดไหลแล้ว ตอนนี้กลับมาไหลใหม่อีกครั้ง

 

 

บางทีความอ่อนโยนมากเกินไปก็ทำร้ายกันอย่างไม่รู้ตัว ….

 

 

 

คำว่า ‘รัก’ ตอนนี้มีอยู่เต็มหัวของเธอ หวงเส้าเทียนก้าวข้ามคำว่า ‘ชอบ’ ไปตั้งนานแล้ว เธอมัวแต่คิดคำนี้จนเผลอมันหลุดออกมาจากปาก

 

 

“รัก”

 

 

ทันทีที่หลุดออกมาคำหนึ่ง ราวกับกล่องที่บรรจุของอยู่จนล้นได้ปริแตก ทุกๆอย่างที่อัดอั้นอยู่ในนั้นก็กระจายออกมาเต็มไปหมด

 

 

“รัก รัก รัก ฉันรักนาย ฉันรักนายที่สุด รักมาโดยตลอด รักมานานแล้ว”

 

 

ยิ่งพูดเธอยิ่งร้องไห้ แล้วหวงเส้าเทียนก็โผเข้ากอดกัปตันอวี้เหวินโจว เอาหน้าซุกอกแล้วร้องไห้มันทั้งอย่างนั้น

 

 

 

เกมโอเวอร์แล้ว หวงเส้าเทียน

 

จบกันซะที เกมความรักนี้

 

 

 

ใครรู้สึกก่อน

 

 

แพ้

 

 

.

.

.

.

.

.

 

 

 

ถ้าใจไม่ตรงกันน่ะนะ !

 

 

 

 

“ฉันก็รักเธอ”

 

 

 

อวี้เหวินโจวเอามือสวมกอดเธอ กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น

 

 

เอ๋ ?

 

 

“อวี้เหวินโจวรักหวงเส้าเทียน”

 

 

คราวนี้เธอได้ยินชัดเจน

 

 

“นายมีแฟนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ?” หวงเส้าเทียนแย้ง

 

“เธอไปเอาความคิดนี้มาจากไหน ?”

 

 

“ช่วงนี้ไง ที่นายชอบออกไปตอนเย็นๆ แถมวันนี้มีแฟนคลับโพสรูป เห็นนายกับผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกมาจากร้านอาหาร ท่าทางสนิทสนมกันมากๆ”

 

“อ่อ.. นั่นเป็นแค่เพื่อนสมัยมัธยมน่ะ ทางสโมสรอยากให้มีโบเป็นเครื่องประดับในชุดนักกีฬาด้วย ฉันเลยต้องออกไปคุยงานแล้วก็เลือกสีริบบิ้น เสร็จงานแล้วเพื่อนถึงชวนทานข้าวเย็นด้วยกัน”

 

“ที่จริงมีแฟนของเพื่อนคนนั้นมาทานด้วยนะ หมอนั่นก็เพื่อนสมัยมัธยมของฉันเช่นกัน สงสัยถูกถ่ายตอนกำลังออกร้านเลยเห็นแค่สองคน”

 

 

หวงเส้าเทียนเงยหน้าสบตากับอวี้เหวินโจว กระพริบตาปริบๆ

 

 

“เป็นแค่เพื่อนจริงๆใช่มั้ย ?”

 

“แค่เพื่อนจริงๆ”

 

 

อวี้เหวินโจวยิ้มบางๆ แล้วตบหลังเธอเบาๆ กอดเธอโยกไปมา จนในที่สุดหวงเส้าเทียนก็หยุดร้องไห้

 

 

แล้วอีกฝ่ายก็พูดในสิ่งที่เธออยากได้ยินมาตลอด

 

 

“คบกันมั้ย ?”

 

 

หวงเส้าเทียนเตรียมคำพูดนี้ไว้มานานแล้ว

 

 

“แน่นอนคบสิ !”

 

 

สาวน้อยฉีกยิ้มกว้างขณะที่ซบอก ในที่สุดก็มีวันที่เธอสมหวัง แม้ก่อนหน้านี้เกือบจะดิ่งลงเหวก็เถอะ !

 

 

หลังจากนั้นไม่กี่วันพวกเพื่อนร่วมทีมก็เริ่มเดากันได้ รองกัปตันของพวกเขาได้ขายออกแล้ว ส่วนคนที่ได้จับจองเป็นเจ้าของก็ไม่ใช่ใครที่อื่นไกล กัปตันอวี้ของพวกเขานั่นเอง สังเกตง่ายๆก็บรรยากาศสีชมพูหวานแหววกับรอยยิ้มของทั้งสองนั่นแหละ เร็วๆนี้ก็ได้ข่าวว่าทั้งคู่ควงแขนไปดูหนังด้วยกันอีก

 

 

ถึงตอนแรกจะแอบตกใจ แต่ถ้าเป็นกัปตันอวี้ละก็ พวกเขาก็คงต้องยอมน่ะนะ

ก็ดูสิ หวงเส้าเทียนยิ่งดูน่ารักขึ้น พ่นถ้อยคำขยะออกมาก็น้อยลง แถมยังมีออร่ามากกว่าเดิมอีก

 

 

กัปตันอวี้สุดยอด !

 

 

.

.

.

.

.

 

 

 

อวี้เหวินโจวแอบรักเส้าเทียนเหมือนกัน

แรกๆเขาปฏิบัติกับเธอดี เพียงเพราะหวงเส้าเทียนเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวในสโมสร

 

แต่พอทำอย่างนี้ไปนานๆเข้า ชายหนุ่มรู้สึกมีความสุขเวลาที่ได้เห็นรอยยิ้มและได้ยินคำพูดขอบคุณ รู้ตัวอีกทีเขาก็คิดว่าเขาขาดมันไม่ได้แล้ว

 

อวี้เหวินโจวรู้ว่าหวงเส้าเทียนก็ใจตรงกับเขาเช่นเดียวกัน

 

เพราะอีกฝ่ายดูออกได้ง่ายมาก เพียงเขาเข้าไปให้ความช่วยเหลือ แม้ตอนแรกจะพยายามปิดบัง แต่สุดท้ายก็จะหน้าแดงเพราะความเขิน

 

 

แต่เขาไม่ได้สารภาพออกไป เพราะเขาไม่ได้หวังอะไรมาก

เขาขอแค่ได้ดูแลเธอต่อไปเรื่อยๆอย่างนี้ก็พอใจแล้ว

 

หากว่าเธอจะมีชายอื่น เขาก็จะทำใจยอมรับ

 

 

เนื่องจากอวี้เหวินโจวกลัวว่าเขาจะทำให้เธอผิดหวัง หากเธอติดภาพลักษณ์ความเป็นสุภาพบุรุษของเขา เขาไม่ใช่คนแบบนั้นตลอดเวลา เขาก็เป็นแค่ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่แค่อยากทำให้คนรักมีความสุข ไม่มีเรื่องที่ต้องเสียใจ

 

 

แต่แล้วเขาก็เจอกับสถานการณ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าการทำแบบนี้กลับเป็นสิ่งที่ทำให้หวงเส้าเทียนทุกข์ใจมากกว่าเดิม

 

 

อวี้เหวินโจวอยากเห็นรอยยิ้มของหวงเส้าเทียน

ไม่ใช่เห็นน้ำตาของหวงเส้าเทียน

 

 

อวี้เหวินโจวอยากได้ยินเสียงหัวเราะของหวงเส้าเทียน

ไม่ใช่ได้ยินเสียงร้องไห้ของหวงเส้าเทียน

 

 

 

เมื่อได้ยินคำว่า ‘รัก’ จากปากของสาวน้อยคนนี้

ขนาดอีกฝ่ายยังชัดเจน เขาจึงคิดว่าควรพูดความรู้สึกออกไปตรงๆได้แล้ว

 

 

ดังนั้นตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป จะขอเป็นตัวจริงดูแลเธอเอง

 

 

====================================================================

 

Talk : ลัดคิวทุกอย่างกับอวี้หวงสายซีค่า TvT นึกว่าจะเขียนไม่ทันอาทิตย์นี้ซะแล้ว

ตอนแรกอยากเขียนไม่เกินพันคำ ไปๆมาๆทะลุสามพันคำ

มีตอนต่ออีกเล็กๆน้อยๆนะคะ ขอให้สนุกค่า

Advertisements

2 thoughts on “[QZGS][SF] เธอ [YuHuang]

  1. โหยหวนนนนนน พี่อวี้หล่อจังเลยยยยยย ตอนถามว่าคบกันมั้ย อยากตอบทันทีว่าคบค่ะ!!! <<<<เขาถามเส้าเทียนไม่ใช่เธอ

    Like

    1. นี่ก็อยากตอบว่า คบค่ะ ! เหมือนกัน หวงเส้าเทียนนี้เป็นผู้โชคดีมากจริงๆเลยค่า แงงงง 5555555

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s