Quan Zhi Gao Shou

[QZGS][AU][One Shot] ม.5/1 [YeGuo]

Fandom : Quan Zhi Gao Shou

Pairing : Ye xiu  x Chen Guo

Rated : PG

Alternative Universe : โรงเรียนมัธยม Glory

===================================================================

 

เยี่ยซิว นักเรียนในตำนานห้องม.5/1 ทำไมถึงเป็นตำนานนะหรือ ? ก็เพราะว่าเขามีแต่ชื่อ ตัวไม่อยู่น่ะสิ ! อาจารย์ก็บ่นแล้วบ่นอีก แต่พอดูที่ใบเซ็นต์ชื่อทีไรก็พบว่ามีชื่อเขียนไว้ว่ามาตลอด ซึ่งภายหลังพบว่าซูมู่เฉิงเด็กสาวน่ารักผู้เป็นที่ชื่นชอบของทุกคนเป็นคนแอบเขียนให้ แต่ใครจะกล้าชี้หน้าว่าเธอล่ะ ? และผลงานการแข่งขันระหว่างโรงเรียน การสอบโอลิมปิกวิชาการ การสอบเก็บคะแนนต่างๆ ก็ได้เยี่ยซิวนี่แหละ ทำชื่อเสียงให้กับเด็กห้อง 1 จึงได้แต่ปล่อยๆไป

 

มีเสียงลือเสียงเล่าอ้างบอกว่าพบบุคคลหน้าเหมือนเขา เรียนอยู่โรงเรียนเอกชนของพวกลูกคุณหนู แต่พอทุกคนหันกลับมามองเยี่ยซิวที่กำลังเกาหัวแคว่กๆ แล้วแอบหนีออกจากห้องเรียนไปสูบบุหรี่ตามที่ต่างๆในโรงเรียนแล้ว ก็ได้แต่ส่ายหัว ข่าวลือนี้พอไม่ได้รับการยืนยันก็หายซาไป

 

วันนี้เยี่ยซิวโดดเรียนอีกเช่นเคย เขาคิดว่าจะแอบไปสูบบุหรี่ในห้องเก็บของข้างโรงยิม เนื่องจากเป็นที่ลับตาและห่างไกลจากผู้คน ถ้าจะไปสูบในห้องน้ำคงได้จ๊ะเอ๋กับใครสักคนแน่ๆ

 

เขาเปิดประตู แล้วไปยืนพิงผนังข้างๆตะกร้าใส่ลูกวอลเลย์บอล หยิบบุหรี่ออกมาหนึ่งมวนแล้วจุดไฟแช็กเพื่อสูบ หลังอัดควันบุหรี่เข้าปอดไปเต็มๆแล้วเขารู้สึกว่าหัวโล่งขึ้น

 

ทันใดนั้น ประตูก็ถูกเปิดออก เป็นหญิงสาวคนหนึ่งเข้ามาเพื่อจะเอาของที่ลืมไว้ตอนมาเก็บอุปกรณ์กีฬา เฉินกั่ว บุคคลที่เคยเป็นถึงอดีตหัวหน้าฝ่ายระเบียบวินัย เมื่อเห็นรุ่นน้องมาแอบสูบบุหรี่ เลือดหัวหน้าฝ่ายเก่าจึงสูบฉีด ถึงจะพ้นวาระแล้วเธอก็ยังไม่ทิ้งนิสัยเดิม

 

“นี่นาย บอกมาเดี๋ยวนี้ ว่าชื่ออะไร อยู่ห้องไหน รหัสอะไร !” เธอโพล่งขึ้นมาทันที อย่างไม่ต้องคิด

 

“แล้วคุณเป็นใคร ?” อีกฝ่ายไม่ตอบคำถาม แต่ถามกลับมาแทน

 

“ฉัน ..!”

 

แทนที่จะได้คำตอบแต่กลับได้คำถามแทน เฉินกั่วไม่ทันได้ตั้งตัว จึงพูดไม่ออก พอเธอกำลังขยับอ้าปากบอก หนุ่มน้อยคนนี้ก็พูดแทรกขึ้นมา

 

“ขนาดคุณยังไม่บอกเลยว่าคุณเป็นใคร แล้วทำไมผมต้องบอกด้วย ?

 

“ฉัน เฉินกั่ว ม.6/1 อดีตหัวหน้าฝ่ายระเบียบวินัย ถึงตานายบอกได้แล้ว !”

 

สาวน้อยรุ่นพี่ระบุตัวตนของเธออย่างเกรงขาม หวังว่าอีกฝ่ายจะทำตามที่เธอพูด แต่อีกฝ่ายคือใคร ? เขาคือเยี่ยซิว ระดับบุคคลในตำนาน ไม่ใช่จะต่อกรกันได้ง่ายๆ

 

“แล้วคุณมีสิทธิ์อะไรมาสั่งผม ? คุณพ้นวาระไปแล้วนี่ ?”

 

เยี่ยซิวพลางคิดในใจ ขืนบอกไปก็ซวยสิ ถูกระดับอดีตหัวหน้าฝ่ายมาเจอแบบนี้ มีหรือจะรอดได้ง่ายๆ คะแนนความประพฤติของเขายิ่งเหลือน้อยๆอยู่ ถึงจะเก่งแค่ไหน แต่ถ้าถูกหักคะแนนอีกแล้วดันเหลือน้อยกว่า 50 อาจมีสิทธิ์ถูกเชิญออกได้ นี่เป็นสิ่งที่เขาไม่เข้าใจว่า ถ้าคะแนนความประพฤติต่ำกว่า 50 แล้วจะถูกเชิญออก งั้นจะมีคะแนนเต็ม 100 ไปทำไม ? ทำไมไม่มีแค่ 50 ไปเลย น่าสงสัยๆ

 

“นาย !” เฉินกั่วกัดฟันกรอด พลันลืมถึงจุดประสงค์หลักที่จะมาห้องเก็บของนี้เลย

 

“หืม ? ผมทำไมเหรอ”

 

เยี่ยซิวยังคงความกวน เขากะจะเล่นเกมสงครามประสาทกับรุ่นพี่คนนี้ ดูท่าแล้วเธอจะยุได้ง่ายดายเหลือเกิน เขาพลางเหลือบเห็นชีทเรียนวิชาคณิตศาสตร์ชุดหนึ่งข้างๆตะกร้าวอลเลย์บอลมีชื่อของเฉินกั่วเขียนติดอยู่ก็เข้าใจสาเหตุที่รุ่นพี่เข้ามาในห้องเก็บของเวลานี้

เธอลืมชีทโจทย์คณิตศาสตร์ไว้

 

ว่าแล้วเขาก็หยิบชีทคณิตศาสตร์ชุดนั้นขึ้นมาดู พบว่ารุ่นพี่คนนี้ไม่เก่งเลขเอาเสียเลย ทำผิดตั้งหลายข้อ บางข้อก็เกือบจะทำได้แล้ว แต่ดันมาผิดง่ายๆเพราะบวกลบเลขตอนสุดท้าย

 

“นาย เอาชีทของฉันคืนมานะ !”

 

เจ้าของชีทคณิตศาสตร์รีบโวยวาย เดินเข้ามาจะคว้าเอาของตัวเองคืน เยี่ยซิวไม่หลบอะไรกลับยื่นชีทของเธอมาให้แทน แล้วชี้ไปยังโจทย์ข้อนึง

 

“ข้อนี้ตอบข้อ 3”

 

“หาา ?”

 

เฉินกั่วคว้าเอาชีทของเธอมาดู พบว่าโจทย์ข้อนี้เธอยังไม่ได้ทำ จึงต้องพลิกไปดูเฉลยที่หน้าสุดท้าย พบว่านั่นคือคำตอบจริงๆ อีกฝ่ายเพียงแค่มองโจทย์แวบเดียว ไม่ได้เปิดดูคำตอบก็สามารถตอบได้แล้ว นี่มันปิศาจหรือเปล่านี่

 

“เอาอย่างนี้ อาเจ๊ครับ ผมมีข้อเสนอ ถ้าเจ๊จะทำเป็นลืมๆเรื่องในวันนี้ไป ผมจะช่วยทำให้คะแนนคณิตศาสตร์ของเจ๊ดีขึ้น”

 

“ไม่ กฎก็ต้องเป็นกฎนะ !” เธอรีบปฏิเสธทันที ถึงแม้จะรู้สึกขัดแย้งกันในตัวเองก็ตาม เพราะคะแนนวิชานี้ของเธอไม่ดีเลยจริงๆ

 

“อีก 2 อาทิตย์จะสอบแล้วนี่เนอะ ม.6 ต้องทำเกรดดีๆเพื่อเข้ามหาลัยเสียด้วย”

 

เยี่ยซิวพูดเปรยๆ แม้จะไม่ได้บังคับเฉินกั่วก็ตาม แต่เล่นจี้จุดซะขนาดนี้ สุดท้ายอดีตหัวหน้าฝ่ายระเบียบก็ได้แต่จนปัญญา ยอมรับข้อตกลงไป ถึงอุดมการณ์เธอจะเยอะแค่ไหน แต่มันก็ไม่ทำให้เธอสอบติดได้

 

“ก็ได้ ตกลงแล้วนายจะเอายังไง”

 

หญิงสาวถอนหายใจ กลืนคำพูดที่ก่อนหน้านี้ปฏิเสธข้อเสนอไป แต่เธอยังรู้สึกผิดที่ทำเป็นมองข้ามเรื่องพวกนี้เพียงเพราะความเห็นแก่ตัวของเธอ

 

“งั้นถ้าเจ๊ต้องการความช่วยเหลือเมื่อไหร่ ก็มาหาผม ผมจะอยู่ที่นี่ตลอด” เยี่ยซิวตอบกลับไป

“นายไม่มีเรียนเหรอ ?”

 

เฉินกั่วถามกลับมาบ้าง เธออยู่ม.6 แล้ว ตารางเรียนอะไรต่างๆก็ลดลง เนื่องจากบางวิชาก็เรียนจบไปตั้งแต่ช่วงซัมเมอร์แล้ว เพื่อให้นักเรียนสามารถมีเวลาเตรียมตัวสอบได้มากขึ้น แต่ดูจากการเรียกเธอว่าเจ๊ของหนุ่มน้อยคนนี้แล้ว อีกฝ่ายคงจะอายุน้อยกว่าเธอแน่ๆ

 

“มี แต่โดด”

 

เฉินกั่วหมดคำพูดไปทันใด …

 

วันต่อมา หลังจากเรียนเสร็จหมดทุกวิชาแล้ว ในคาบบ่ายเฉินกั่วจึงนำโจทย์ที่เธอไม่สามารถทำได้มาลองภูมิหนุ่มน้อยปริศนาคนนี้ พอเปิดประตูห้องเก็บของ ก็พบเยี่ยซิวนั่งเล่นเกมในโทรศัพท์มือถือรอเธออยู่

 

“ดีเจ๊”

 

หนุ่มน้อยทักทายแขกผู้มาเยือน ไม่พูดพร่ำทำเพลง หญิงสาวนำโจทย์มาให้ทำทันที เยี่ยซิวรับชีทมา ใช้เวลาคิดไม่นานนักก็ได้คำตอบที่ถูกต้อง เฉินกั่วรู้แล้วว่าหมอนี่มีของจริงๆ ในใจจึงฝากตัวเป็นศิษย์เรียบร้อย แล้วเยี่ยซิวก็เริ่มพูดอธิบาย

 

“ข้อนี้ต้องดูก่อนว่าเป็นลิมิตแบบไหน จริงๆมันก็มีสูตรลัดนะ แต่ผมขอสอนวิธีตรงไปก่อน เริ่มจาก..”

 

เยี่ยซิวอธิบายวิธีคิดไปเรื่อยๆ จากนั้นสอนสูตรลัดในกับเฉินกั่ว แล้วให้เธอลองทำ พวกเขาทั้งสองทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนห้องเก็บของเก่าๆกลายเป็นห้องติวส่วนตัวไปแล้ว

 

“หืม นี่นายจะลุกไปไหน”

 

หลังจากที่สอนไปสักพัก เยี่ยซิวพลันลุกขึ้น เขาไม่ตอบอะไร แล้วเดินไปลากพัดลมอุตสาหกรรมออกมาเสียบปลั๊กและเปิดพัดลม

 

“มันร้อน ไหนๆก็จ่ายค่าเทอมไปแล้วด้วย”

 

เฉินกั่วยอมใจหมอนี่จริงๆ ใช้ทรัพยากรของโรงเรียนได้คุ้มค่ามาก แต่พอมีลมพัดมา เธอก็รู้สึกสบายขึ้น เลยเพิ่งรู้ตัวว่าเมื่อกี้เธอเหงื่อออกมาเยอะมาก แล้วพวกเขาก็ดำเนินการสอนต่อไป ผ่านไปสักพักเธอก็เริ่มเบื่อจึงชวนคุยบ้าง

 

“นี่นาย ตอนเด็กๆกินอะไรมาเนี่ยทำไมฉลาดแบบนี้”

 

“กินรังนก ซุปไก่ แปะก๊วย โสม แล้วก็กินปลาวันละตัว ทุกๆวัน”

เยี่ยซิวพูดตามความจริงไป ที่บ้านเขาสรรหาแต่อาหารบำรุงสมองและร่างกายมาให้กินจริงๆ

 

“เห้อออ งั้นฉันก็คงกินน้ำมันตับปลา โอเมก้า 3 ทุกวันเหมือนกัน !”

 

เฉินกั่วถอนหายใจ เธอคิดว่าอีตาคนนี้พูดเล่น เพราะยังติดภาพลักษณ์ในวันแรกที่เจอเขาสูบบุหรี่ เลยไม่คิดว่าจะเป็นคนที่ดูแลตัวเองดีขนาดนี้ เธอจึงเปลี่ยนเรื่องคุย

 

“นี่ไหนๆนายก็เป็นรุ่นน้องแล้ว เคยได้ยินตำนานเยี่ยซิวตำนานห้องม.5/1 มั้ย เคยเจอเขาหรือเปล่า ?”

 

“ผมนี่แหละเยี่ยซิว ..” เยี่ยซิวตอบตามความจริงไปอีกครั้งแต่เฉินกั่วก็ไม่เชื่อ

 

“ไม่คุยกับนายแล้ว !”

 

เธอถอนหายใจอีกครั้ง เยี่ยซิวในตำนานจะเป็นเด็กน้อยที่แอบโดดเรียนมาสูบบุหรี่ได้ยังไงกัน !

 

วันเวลาผ่านไป ในที่สุดก็เหลืออีกแค่ 1 วันจะสอบกลางภาควิชาคณิตศาสตร์ เฉินกั่วถึงจะมาหาเยี่ยซิวทุกวันแต่ก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ เธอรู้สึกว่าเธอต้องสติแตกตายก่อนได้สอบแน่ๆ

 

“ฉันจะทำยังไงดีๆๆ รู้สึกว่ายังอ่านไม่พอเลย”

 

“เจ๊ก็ใจเย็นๆ ทำใจให้สงบก่อนสอบ วันนี้พอแค่นี้ดีกว่า”

 

เยี่ยซิวแนะนำวิธีของเขาไป ยิ่งรนยิ่งมีแต่จะทำให้อะไรต่างๆมันไม่ดี สู้ทำใจให้สบายๆดีกว่า แต่ดูแล้วสำหรับเขาออกจะทำใจให้สบายมากเกินกว่าคนอื่นไปนิดหน่อย

 

“แต่ว่า ..” เฉินกั่วกำลังจะเถียง แต่เยี่ยซิวก็พูดขึ้นมา

 

“เอางี้นะเจ๊ ผมจะสอนวิธีเดาข้อสอบให้ ข้ออัตนัยน่ะ พวกคำตอบ 0 หรือ 1 เดี๋ยวนี้มันล้าสมัยไปแล้ว ต้อง 2 3 5 6 9 พวกนี้มีโอกาสเป็นคำตอบมากกว่า แล้วถ้าเจอคำตอบที่เป็นเลขเรียงกัน ถ้ามี 5 ช้อยส์ โอกาสที่จะเป็นคำตอบน่ะ คือตัวเลขที่มีค่าเป็นลำดับที่ 2 หรือ 4 ถ้าเจ๊ทำไม่ได้จริงๆ ลองเอาวิธีนี้ไปใช้ดู”

 

จริงๆแล้ววิธีการนี้เยี่ยซิวพูดไปเรื่อย ถึงจะมีบางส่วนที่เป็นจริงบ้าง แต่ก็ไม่ถูกต้องเสมอไป เขาพูดเพียงเพื่อให้อีกฝ่ายรู้สึกสบายใจ

 

“งั้นเหรอๆ มีอะไรอีกมั้ย ?”

 

“ลองไปดูโจทย์ของข้อสอบสอบเข้ามหาลัยบ้างก็ดี หลายครั้งอาจารย์จะใส่โจทย์พวกนี้ลงไปเป๊ะๆเลย ดูเฉพาะเรื่องที่จะออกสอบกลางภาคครั้งนี้นะ ไม่ต้องไปดูเรื่องอื่น”

 

เฉินกั่วจดวิธีของเยี่ยซิวอย่างขะมักเขม้น เธอรู้สึกมั่นใจมากขึ้นแล้ว อย่างน้อยถ้าทำไม่ได้ก็ขอได้มั่วอย่างมีหลักเกณฑ์บ้างก็ดีกว่าสุ่มหัวก้อยหรือไหลดินสอ สุดท้ายในวันนี้คอร์สติวตัวต่อตัวของพวกเขาก็จบลง

 

“ขอบคุณนายมากนะ !”

 

“สู้ๆ !”

 

เฉินกั่วบอกลา พลันนึกขึ้นได้ว่า ตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมา นอกจากวันแรกที่เจอกันแล้วเธอก็ไม่ได้กลิ่นบุหรี่จากตัวหนุ่มน้อยคนนี้อีกเลย ..

 

และแล้วเธอก็สอบเสร็จ อาทิตย์ถัดมาประกาศคะแนน พบว่าคะแนนของเธอสูงขึ้นมาก อีก 1 คะแนนก็จะติดอันดับท็อป 5 ได้เลย เมื่อรู้คะแนน เฉินกั่วแทบจะออกห้องไปบอกข่าวให้กับคนสอนทันที

 

“ว่าไงเจ๊ ?”

 

“อีก 1 คะแนนจะติดท็อป 5 !” หญิงสาวดีใจเป็นอย่างมาก เธอยิ้มแก้มปริได้ทั้งวันเลย

 

“ดีใจด้วย !”

 

“นี่วันหลังถ้าฉันติดขัดอะไรจะมาหานายที่นี่ได้มั้ย ?” เฉินกั่วถามเป็นการขออนุญาตรบกวนอีกฝ่าย ดูท่าแล้วเธอคงจะต้องพึ่งคนๆนี้ไปอีกนาน

 

“ขอแค่เจ๊อย่าปากโป้งเรื่องนั้นก็ได้เสมอ !”

 

“เหอะๆ ว่าแต่ตกลงจริงๆนายชื่ออะไรกันแน่”

 

เยี่ยซิวกำลังจะอ้าปากตอบอีกครั้ง ก็พลันมีบุคคลที่สามปรากฏตัวขึ้นมา ซูมู่เฉิง รุ่นน้องที่น่ารักและเป็นที่เอ็นดูของพวกพี่ๆทั้งหลาย

 

“เยี่ยซิว ถ้าโดดเรียนอีกอาจารย์จะให้ติดร.นะ !”

 

สาวน้อยรีบมาเตือนด้วยความหวังดี เพราะช่วงนี้เยี่ยซิวโดดเรียนมากเกินกว่าที่อาจารย์บางคนจะรับได้แล้ว

 

“เธอไปก่อนเลย เดี๋ยวฉันตามไป”

 

เยี่ยซิวไล่ให้ซูมู่เฉิงกลับไปที่ห้องเรียนก่อน จากนั้นจึงหันกลับมาคุยกับเฉินกั่วต่อ

 

“น.. นาย คือ เยี่ยซิว !”

 

“ผมก็เคยบอกเจ๊ไปแล้วนี่ว่าผมคือเยี่ยซิว”

 

หนุ่มน้อยยิ้มให้กับอีกคนที่กำลังอ้าปากค้าง แล้วเดินออกจากห้องเก็บของไป ..

 

หลังๆมานี้ เวลาอาจารย์ถามหาตัวเยี่ยซิว หากเป็นเมื่อก่อนทุกคนจะตอบว่าไปซื้ออมยิ้มบ้างล่ะ ไปเล่นเกมที่ร้านเน็ตบ้างล่ะ แต่เดี๋ยวนี้ทุกคนกลับตอบเป็นเสียงเดียวกันเลยว่า ..

 

“มันติดสาวคร้าบบบบบบบบบบบบ”

 

===================================================================

 

Talk : มาทิ้งทวนไว้เยอะๆก่อนจากกันค่ะ TvT

สารภาพว่าตอนแรกเขียน AU อันอื่นไว้ว่าจะมาลงวันนี้ กลับกลายเป็นว่าวันนี้ปิ๊ง AU อันใหม่แทน

เลยปั่นใหม่ทั้งหมด ก่อนจะลืมมันไป ฮือออออ

ลองเขียนเยี่ยกั่วครั้งแรกค่ะ อาจจะมีมึนๆบ้าง เพราะปกติเขียนในไอแพดกับไอโฟน

คราวนี้พิมพ์ใส่ word บรรทัดเลยอาจจะแปลกๆ

ตอนแรกคิดไว้ว่าจะให้เจ๊เฉินเป็นอจ.นศ. แต่คิดไปคิดมา ให้เจ๊เป็นรุ่นพี่ดีกว่า

อายุห่างกันเกินเดี๋ยวจะกลายเป็นเจ๊เฉินกินเด็ก 55555

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s