Quan Zhi Gao Shou

[QZGS][One Shot] ไม่สบาย [YuHuang]

Fandom : Quan Zhi Gao Shou

Pairing : Yu wen zhou x Huang shao tian

Rated : PG

 

 

=====================================================================

 

หวงเส้าเทียนไม่สบาย ..

 

ใช่ ได้ยินไม่ผิดหรอก ตอนนี้หวงเส้าเทียนไม่สบาย แถมเสียงยังหาย พูดไม่ได้อีก เพื่อนร่วมทีม

ที่สนิทๆกันจึงตัดสินใจรวมตัวไปเยี่ยมที่ห้องพักของเขา

 

พอพวกเขาเปิดประตูก็พบหวงเส้าเทียนนอนหมดแรงอยู่บนเตียง ข้างตัวมีโน้ตบุ๊กอยู่หนึ่งเครื่อง

ดูท่าแล้วอาการน่าจะหนักจริงๆ

 

“หวงเส้า อาการเป็นไงบ้าง ?”

 

ทุกคนต่างเป็นห่วงเขา แต่ดูยังไงอาการก็ไม่สู้ดีแน่ๆ เพียงแค่ถามไถ่เป็นมารยาทเท่านั้น ด้วยนิสัย

อย่างหวงเส้าเทียน ถึงจะไม่สามารถออกเสียงพูดได้ เขาก็เปิดโน้ตบุ๊กและโปรแกรมสมุดบันทึก

พิมพ์ข้อความที่ต้องการพูดลงไป

 

‘ตอนเช้าตื่นมารู้สึกปวดหัว เลยกินยาไปแต่อาการไม่ดีขึ้น ผ่านไปสักพักเสียงก็หาย ไข้ขึ้น ตัวร้อน

ปวดหัวมากกว่าเดิม หลังจากนั้นก็ไม่มีแรง ลุกไม่ไหว ได้แต่นอนอยู่บนเตียงแบบนี้ ฝากบอกกัปตันด้วย

2-3 วันนี้คงต้องขอลาพักให้หายหวัดก่อน เดี๋ยวเอาเชื้อไปแพร่ให้คนอื่นอีก แม่งเอ้ย

ไม่น่ามาเป็นหวัดเลยเซ็งมาก’

 

ด้วยความเร็วมือของเขา ขนาดสู้ไปยังแบ่งเวลามาพิมพ์ข้อความได้ นับประสาอะไรกับการพิมพ์แค่

ข้อความอย่างเดียว ชั่วพริบตาก็ปรากฏข้อความยาวเหยียดขึ้นมา

 

“ขอให้หายไวๆนะ นี่พวกเราซื้อมาฝาก เดี๋ยวกัปตันกำลังตามมา เพิ่งไปทำเรื่องลาป่วยให้นายน่ะ”

 

‘ก๊อก ก๊อก ก๊อก’ เสียงเคาะประตูดังขึ้น อวี้เหวินโจวเคาะเป็นมารยาทแล้วเปิดประตูเข้ามา

พบว่าเพื่อนๆในทีมต่างเอาอาหาร ผลไม้ เครื่องดื่มบำรุง มาให้หวงเส้าเทียน ก็ส่งยิ้มให้

 

หลังจากที่ลูกทีมเสร็จธุระก็ขอตัว เนื่องด้วยไม่อยากรบกวนคนป่วยไปมากกว่านี้ จึงเหลือแต่เขา

และอวี้เหวินโจว

 

“ยังปวดหัวอยู่มั้ย เส้าเทียน”

 

หวงเส้าเทียนหยิบโน้ตบุ๊กขึ้นมาพิมพ์ข้อความอีกครั้ง ระบายสิ่งที่อัดอั้นในใจออกไป

 

‘ปวดอยู่ แต่รู้สึกดีขึ้นกว่าเมื่อตอนตื่นมา ตอนนั้นปวดหัวตุ้บๆ เหมือนหัวจะระเบิดได้แล้ว

แถมเสียงยังมาหายอีก พูดอะไรไม่ได้เลย ได้แต่พิมพ์ข้อความอย่างเดียว’

 

“อืม พักผ่อนเยอะๆนะ เดี๋ยวตอนกลางวันจะมาหาอีก”

 

เพราะตอนนี้ขาดรองกัปตัน เหลือแต่อวี้เหวินโจวที่เป็นกัปตันทีม เขาจึงต้องรับหน้าที่มากขึ้น

เลยไม่สามารถลาหยุดเพื่อมาดูแลหวงเส้าเทียนได้ และชายหนุ่มรู้ดี จึงพยักหน้า แม้ในใจจะอยากให้

คนตรงหน้ามาอยู่เฝ้าไข้ก็ตาม

 

อวี้เหวินโจวปอกผลไม้ให้เขา จากนั้นก็กลับไปจัดการเรื่องทีมของสโมสรต่อ ขณะที่อีกฝ่ายกำลังหันหลัง

ก้าวเดินออกจากห้อง หวงเส้าเทียนยื่นมือออกไปจะคว้าชายเสื้อของกัปตัน แต่ก็เปลี่ยนใจเสียก่อน

จึงได้แต่เปลี่ยนไปกำมือแน่นๆ คว้าความว่างเปล่าแทน แล้วเขาก็หลับไปเพราะพิษไข้

 

เขาฝันว่าตัวเองอยู่คนเดียวท่ามกลางความมืดมิด หันไปรอบข้างก็ไม่เจอใคร จึงตัดสินใจวิ่ง

ยิ่งวิ่งยิ่งรู้สึกอ้างว้าง โดดเดี่ยว พลันเห็นแสงสว่างที่ส่องริบหรี่ ถึงแม้จะมีแสงอันน้อยนิด

แต่หวงเส้าเทียนก็ยังวิ่งไปคว้ามันมา

 

แล้วเขาก็สะดุ้งตื่น พบว่าถูกมือของใครคนหนึ่งกุมมือของเขาอยู่ คนๆนั้นไม่ใช่ใครอื่นใด

อวี้เหวินโจวนั่นเอง

 

พอหวงเส้าเทียนกำลังจะอ้าปากถาม ก็ลืมไปว่าตัวเองไม่มีเสียง แต่อวี้เหวินโจวก็คืออวี้เหวินโจว

สามารถเดาใจเขาได้หมดว่าต้องการพูดอะไร

 

“ตอนนี้พักเที่ยงน่ะ คิดว่านายคงไม่มีแรงลงไปโรงอาหารแน่ๆ เลยเอาข้าวต้มขึ้นมาให้”

 

เขาขยับตัวจะไปหยิบโน้ตบุ๊ก ไม่ทันไรกัปตันก็ยื่นโน้ตบุ๊กมาให้ราวกับรู้ใจ เส้าเทียนรับมันมา

และพิมพ์ข้อความลงไป

 

‘ขอบคุณ แล้วกัปตันกินข้าวหรือยัง ? นี่ฉันหลับไปตลอดช่วงเช้าเลยงั้นเหรอ

แล้ววันนี้ทำอะไรกันไปแล้วบ้าง ?’

 

“อืม กินแล้ว วันนี้ไม่มีอะไรมากหรอก ลองฝึกซ้อมการประลองเดี่ยวน่ะ นายถนัดเรื่องนี้อยู่แล้ว

ไม่ต้องห่วงหรอก”

 

จริงๆอวี้เหวินโจวปรับโปรแกรมการฝึกเล็กน้อย เพื่อความสะดวกแก่หวงเส้าเทียน ตอนแรกเขากะจะ

เริ่มการฝึกทดลองสนามแบบใหม่ แต่หากทำตามแผนนั้นจริง หลังคุณชายน้อยหวงหายป่วยจะต้อง

รีบตามให้ทันนักกีฬาคนอื่น ซึ่งจะเกิดความคลาดเคลื่อน เลยเปลี่ยนไปเป็นอะไรที่ง่ายสำหรับเขาแทน

 

หวงเส้าเทียนพยักหน้าพลางหยิบถ้วยข้าวต้มที่อวี้เหวินโจวเอามาให้ พอเขากำลังจะตักเข้าปาก

คนตรงหน้าก็รีบเตือนเขาเสียก่อน

 

“ระวังร้อนนะ”

 

หวงเส้าเทียนพลันเปลี่ยนจากเอาช้อนเข้าปากมาเป่าให้หายร้อนเสียก่อน อวี้เหวินโจวมองดู

เขากินข้าวต้มไปเรื่อยๆจนหมด ก็จวนจะหมดเวลาพักเที่ยงแล้ว

 

หลังชายหนุ่มกินยาเสร็จก็เตรียมตัวจะนอนพักผ่อนอีกรอบ อวี้เหวินโจวเห็นว่าสมควรแก่เวลา

ที่เขาจะต้องไปแล้ว จึงเตรียมตัวจะลุก แต่อีกฝ่ายชี้มาที่มือของเขาก่อน เขาจึงยื่นมือไปให้

 

หวงเส้าเทียนใช้ปลายนิ้วเขียนเป็นตัวอักษรด้วยลายมือหวัดๆบนฝ่ามือของเขา

ไม่นานนักเขาก็รู้ว่าคนๆนี้ต้องการจะสื่ออะไร

 

‘谢谢队长’

‘ขอบคุณนะ กัปตัน’ ..

 

อวี้เหวินโจวพลันเปลี่ยนใจที่ก่อนหน้านี้จะลุกออกไป มาสอดประสานมือกับหวงเส้าเทียน

แล้วยิ้มให้อีกฝ่าย รอจนกว่าหวงเส้าเทียนจะหลับ จึงค่อยออกจากห้อง

 

และแล้วหวงเส้าเทียนก็ผล็อยหลับไป คราวนี้เขาฝันอีกครั้ง แต่ในฝันครั้งนี้ถึงเขาจะอยู่

ท่ามกลางความมืดมิด แต่ก็ยังมีแสงสว่างโอบล้อมเขาอยู่ เขาไม่รู้สึกโดดเดี่ยวอีกต่อไป

ทั้งยังรู้สึกอบอุ่นใจ ..

 

=====================================================================

 

Talk : สวัสดีค่า แง ไม่รู้จะพูดอะไรดี 55555555 คิด talk ทุกวันจนแทบจะหมดมุกแล้ว

อยากเห็นคนบ้าๆอย่างเส้าเทียนไม่สบายบ้างค่ะ ! เพราะรู้สึกช่วงนี้ฝนตกบ่อย

แต่เผลอแปปเดียว แดดก็ออกแล้ว อากาศไม่ค่อยดี คนใกล้ตัวเลยเป็นหวัดกันเยอะ

ซึ่งได้แต่นอนตายอยู่ในห้องไม่มีใครมาดูแลให้แบบพี่อวี้หรอก !

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s