Yuri on Ice

[YOI][AU][2/2] Rabies [SeungChuchu]

Pairing : SeungChuchu

Rated : PG

Alternative Universe : Ophthalmologist

 

 

=====================================================================

“อืม .. กันไว้ดีกว่าแก้คงจะดีกว่าครับ”

 

 

เย็นวันรุ่งขึ้นหลังจากที่เขากลับมาจากโรงพยาบาล

พิชิตก็รีบมาหาเขาพร้อมบอกข่าวร้ายทันที

 

 

“แต่ผมไม่อยากไปโรงพยาบาลเลยครับ .. มันน่ากลัว”

 

 

มันน่ากลัวตรงไหนหว่า ? เขาก็ไปเกือบทุกวัน

ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวตรงไหนเลย

 

 

“โรงพยาบาลไม่มีอะไรที่น่ากลัวหรอกครับ

เชื้อ Rabies สิน่ากลัวกว่าอีก ถึงตายได้”

 

 

ปลอบแบบนี้ไป จะได้ผลมั้ยนะ ?

อีกฝ่ายถึงกับหน้าซีด อ่าวไม่ได้ผลเหรอ ..

 

 

 

“ไม่มีวิธีอื่นนอกจากไปโรงพยาบาลแล้วเหรอครับ…”

 

 

 

อีซึงกิลนึกอีกวิธีหนึ่งขึ้นมาได้

แต่วิธีนี้มันค่อนข้างจะสิ้นเปลืองนิดหน่อย ..

 

 

 

เพราะถ้าหากไปฉีดวัคซีนที่โรงพยาบาล ทางนั้นจะนัดวันเวลาให้คนไข้มาพร้อมๆกัน

แล้วเปิดวัคซีน ฉีดแบบ Intradermal เข้าผิวหนังจะเป็นตุ่มนูนขึ้นเล็กน้อย

การฉีดแบบนี้จะใช้วัคซีนครั้งละ 0.1cc ฉีด 2 จุดที่หัวไหล่

วัคซีนขนาดใหญ่จะมี 1cc ทำให้การฉีดแบบนี้ เปิดวัคซีนหนึ่งขวดใหญ่ สามารถฉีดคนไข้ได้ถึง 5 คน

 

 

แต่ถ้าหากฉีดวัคซีนแบบ Intramuscular จะเป็นการฉีดวัคซีนเข้าที่กล้ามเนื้อ

ซึ่งจะนิยมฉีดกันในกล้ามเนื้อ Deltoid บริเวณต้นแขน

การฉีดแบบนี้จะใช้ปริมาณวัคซีน 0.5cc ต่อการฉีดหนึ่งครั้ง

ซึ่งหมายความว่าเปิดวัคซีนหนึ่งขวดเล็ก 0.5cc สามารถฉีดได้แค่คนเดียว

(หรือเปิดขวดใหญ่ 1cc ก็ฉีดได้แค่ 2 คน)

 

 

ส่วนวัคซีนก็ใช่ว่าเปิดมาผสมแล้ว แต่ใช้ไม่หมด จะสามารถเก็บไว้ใช้ต่อในวันอื่นได้

เมื่อเปิดแล้วก็ต้องรีบใช้ให้หมด มิฉะนั้นตัวยาจะเสื่อมสภาพ

ถ้าหากต้องฉีดเข็มใหม่ในวันต่อๆไป ก็ต้องเปิดวัคซีนขวดใหม่ทุกครั้ง

 

 

แล้วเขาเหลือบไปเห็นถุงกับข้าวที่พิชิตถือมาด้วย

ก็คิดถึงคืนวันก่อน พวกเขาทั้งคู่ก็คนกันเองนี่นะ ..

 

 

“จริงๆมันก็มีวิธีนะครับ ผมจะไปเบิกวัคซีนที่โรงพยาบาล

แล้วคุณมาหาผมที่คลินิก ผมจะเป็นคนฉีดยาให้เอง”

 

 

ดวงตาของคนตรงหน้าเปล่งประกาย

ดูก็รู้เลยว่ากำลังดีใจที่ไม่ต้องไปโรงพยาบาล

 

 

“จริงเหรอครับคุณหมอ ขอบคุณมากครับ~”

 

“คนกันเองนี่ครับ”

 

 

เอ๊ะ เขากำลังยิ้มอยู่หรือนี่ ..

ซึงกิลเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองยกยิ้มตามพิชิตที่กำลังยิ้มแฉ่งอยู่ตรงหน้า

 

 

“ว่าแต่ว่า .. ผมสงสัยอ่ะครับ”

“คุณหมอ เป็นหมอตาแล้วรักษาโรคอื่นได้ด้วยเหรอครับ ?”

 

“……………………………”

 

 

กลับคำพูดทันมั้ยนะ ?

 

 

“ก่อนผมจะเรียนต่อเฉพาะทาง ก็ต้องเรียนหมอก่อนนะครับคุณ”

 

“อ๊ะ จริงด้วย ลืมไปเลยว่ายังไงคุณหมอก็ต้องเรียนหมอมาก่อน แหะๆ”

 

 

 

ก็แหงสิ ! ซึงกิลเหลือบมองนาฬิกาแขวนผนัง

อีกไม่นานก็ใกล้จะถึงเวลาเปิดคลินิกแล้ว เขาจึงจบบทสนทนา

 

 

 

“งั้นเอาเป็นว่า วันพรุ่งนี้ คุณมาหาผมหลังเวลาปิดคลินิกละกันครับ

เพราะหลังจากฉีดยาแล้ว จะรู้สึกระบมแขน คุณจะได้ไปพักผ่อน”

 

“ได้ครับคุณหมอ แล้วก็นี่ ผมเอามาฝาก”

 

 

 

พิชิตยื่นถุงกับข้าวให้กับคุณหมอ ข้าวผัดหมูกรอบร้อนๆ

ใส่ข้าวโพดและแครอทแทนผักใบเขียวทั้งหลาย

 

อืม .. แบบนี้คงพอกินได้น่ะนะ ..

 

 

“ฮ่าๆ ผมรู้น่าว่าคุณหมอไม่ชอบกินผัก”

 

“……………………………”

 

 

ซึงกิลเกาท้ายทอยและหลบสายตาพิชิต

เขาไม่ยอมรับแต่ก็ไม่ปฏิเสธ

 

 

“ถ้าอย่างนั้น ผมขอตัวกลับไปช่วยที่ร้านก่อนนะครับ

ขอบคุณอีกทีนะครับคุณหมอ”

 

“ทางผมก็ขอขอบคุณเช่นกันครับ”

 

“คร้าบ~”

 

 

 

หลังจากพิชิตกลับไป เขาจึงรีบกินข้าวผัดหมูกรอบที่ได้มา

แล้วมาเปิดคลินิก จะว่าไปอาหารร้านนี้ก็อร่อยดีนะ ..

 

 

คืนวันถัดมา พิชิตแวะมาหาซึงกิลตามเวลานัด

เพราะว่าเลยเวลาทำการแล้ว เขาจึงเปิดประตูม้วนไว้ครึ่งหนึ่ง

จะได้ไม่ลำบากมากเวลาเข้าออก และเป็นการบอกว่าไม่รับคนไข้เพิ่มแล้ว

 

 

“สวัสดีครับ คุณหมอ ผมเอาของหวานจากที่ร้านมาฝากครับ~”

 

 

พอเจอกันปุ๊บ ชายหนุ่มรีบนำของหวานมาให้ทันที

ทับทิมกรอบและลอดช่อง ของชื่อดังประจำร้าน

 

 

“ขอบคุณครับ คุณพิชิต นั่งรอในห้องตรวจได้เลยครับ”

 

 

เขานำของหวานที่ได้มาไปแช่ตู้เย็นในห้องครัวข้างๆนี้

แล้วค่อยกลับมาที่ห้องตรวจ หยิบอุปกรณ์ฉีดยาที่ไปเบิกมา

 

 

“ค่าวัคซีนทั้งหมดเท่าไหร่เหรอครับ”

 

“เข็มละ 500 บาท ทั้งหมด 5 เข็มครับ

แต่ถ้าคุณมีประกันสุขภาพลองเอาใบเสร็จไปเบิกได้นะครับ เดี๋ยวค่อยว่ากันอีกที”

 

 

อีซึงกิลหยิบกล่องวัคซีนมาวางบนโต๊ะแล้วแกะออก

ข้างในมีหลอดแก้วขนาดเล็กคล้ายๆรูปขวดน้ำอัดลมซึ่งเก็บตัวทำละลาย 0.5cc

และมีอีกขวดคล้ายกับโหลแก้วซึ่งเป็นตัวผงวัคซีน

 

 

จากนั้นเขาจึงฉีกซองเข็มฉีดยาที่ได้มาจากในกล่อง

เสียบปลายเข็มติดกับตัวกระบอก ถอดปลอกออก

แล้วเอาตัวทำละลายมาดีดส่วนที่เป็นคอหลอดแก้วให้แตก

 

 

ค่อยๆใช้เข็มฉีดยาดูดตัวทำละลายขึ้นมาจนหมด

แล้วเปิดฝาของตัวผง จิ้มเข็มลงในแผ่นยาง

ฉีดตัวทำละลายเข้าไป และเขย่าสักครู่ให้ตัวผงวัคซีนละลาย

 

 

ต่อไปเขาพับแขนเสื้อข้างซ้าย ข้างเดียวกันกับที่ถูกแมวกัด

ใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดที่ต้นแขนของพิชิต

 

 

และนำเข็มฉีดยาดูดวัคซีนที่ผสมเสร็จแล้วจากขวด

ไล่ลมออกสักนิด วัดระยะกล้ามเนื้อ Deltoid จากกระดูก

เพื่อเตรียมจะฉีด แต่จริงๆพิชิตก็เคยปลูกฝีมาก่อน

เลยมีรอยแผลเป็น ทำให้กะระยะได้ง่ายขึ้น

 

 

ซึงกิลเหลือบมองคนตรงหน้าที่หลับตาปี๋

ดูท่าจะกลัวเข็มฉีดยา เขาจิ้มเข็มลงไป

ฉีดวัคซีนทันทีให้เสร็จ แล้วถอดเข็มออกจากต้นแขน

 

 

“เสร็จแล้วนะครับคุณ ลืมตาได้แล้ว”

 

“จะลืมตาได้ไง ผมหลานรักของคุณตาเลยนะ !”

 

“เอาที่สบายใจเลยครับ”

 

 

เขาชักจะเคยชินกับมุกของคนๆนี้ซะแล้ว ..

ซึงกิลเอาสำลีมาอุดรอยที่ถูกฉีด

ใส่ปลอกเข็มฉีดยา นำไปทิ้งพร้อมกับขวดวัคซีนที่ใช้แล้ว

 

 

“รู้สึกอย่างไรบ้างครับ ที่ต้นแขน”

 

“ไม่รู้สึกอะไรเลยครับ”

 

 

สงสัยจะยังไม่ออกฤทธิ์ ..

 

 

“ขออนุญาตนะครับ”

 

 

เขาใช้มือมานวดคลึงบริเวณต้นแขน

เพื่อกระจายตัววัคซีนในกล้ามเนื้อ

 

 

“เดี๋ยวผ่านไปสักพัก แขนข้างซ้ายคุณจะรู้สึกชาๆ ไม่ค่อยมีแรง

และถ้ารู้สึกปวดหัว มีไข้ก็ไม่ต้องตกใจนะครับ”

 

“เป็นเพราะร่างกายของคุณกำลังสร้างภูมิคุ้มกัน

จากวัคซีนที่ผมเพิ่งฉีดไป”

 

“หากคุณรู้สึกปวดแขน ยกไม่ขึ้น ก็กินพารา

จะช่วยบรรเทาอาการได้ระดับหนึ่ง”

 

“และพยายามอย่าทำงานหนักด้วยนะครับ

พักผ่อนเยอะๆ จะดีกว่า”

 

 

อีซึงกิลหยุดคลึงที่ต้นแขน หยิบกระดาษเล็กๆแผ่นหนึ่งให้พิชิต

 

 

“ส่วนนี่คือใบนัดมาฉีดยานะครับ จะนับตาม 0 3 7 14 28

โดยวันนี้วันแรกที่ฉีดยานับเป็นวันที่ 0 วันอื่นๆก็บวกเพิ่มตามจำนวนเลข”

 

 

แต่จริงๆก็ไม่น่ามีปัญหาอะไรมาก เพราะวันที่ต้องมาฉีดวัคซีน

ก็มีกำหนดในใบนัดอยู่แล้ว เขาก็แค่อธิบายเพิ่มเติม

 

 

พิชิตรับใบนัดแล้วเก็บใส่หลังเคสโทรศัพท์มือถือ

หลังจากนั้นจึงตกลงเรื่องราคากัน ..

 

 

สรุปคือพิชิตไม่ต้องจ่ายเงินในส่วนที่เขาออกไปก่อนให้หรอก

แลกกับบริการส่งข้าวทุกเช้าเย็นตลอดหนึ่งเดือนก็พอ !

 

 

“คุณหมอนี่ก็เห็นแก่กินจังนะครับ”

 

“ว่าอะไรนะครับ”

 

“เปล่าครับ ไม่มีอะไร ฮ่าๆ”

 

 

ความจริงแล้วซึงกิลก็ได้ยินนั่นแหละ

เขาแค่แกล้งพูดไปอย่างนั้น !

 

 

=====================================================================

 

Talk : ช่วงนี้จะเริ่มยุ่งๆแล้วนะคะ เพราะเปิดเทอมแล้ว คงจะผลุบๆโผล่ๆ TT

มาขอเพิ่มรูปวัคซีนที่ใช้ฉีดค่ะ อันนี้เป็นตัวกล่อง

ต้องเก็บวัคซีนที่ยังไม่ได้ผสมไว้ในที่ๆอุณหภูมิต่ำกว่า 25 องศา

แต่สูงกว่า 0 องศา และห้ามโดนแสง

 

15934398_10206035170517178_1197559354_n

 

แกะออกมาจะเจอแบบนี้

15934541_10206035170397175_1685946736_n

 

ตัวด้านซ้ายจะเป็นตัวทำละลาย ส่วนด้านขวาคือผงวัคซีนค่ะ

ผสมแล้วอยู่ได้จนถึงประมาณ 8 ชั่วโมง

15970182_10206035108635631_294478650_n

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s