Yuri on Ice

[YOI][One Shot] Yuri Weekly : Week8 – ของขวัญ [SeungChuchu]

Pairing : SeungChuchu

Rated : PG

 

 

=====================================================================

 

‘ด่วน! รับสมัคร Rink Guard ชั่วคราว’

 

ผมมองดูป้ายประกาศรับสมัครที่หน้าริงก์ ก็ได้จุดประกายความคิดหนึ่งขึ้นมา

ผมรีบติดต่อไปหาผู้ดูแลที่สนิทกันทันที

 

 

“ว่าไงพีช วันนี้ทำไมอยู่ๆถึงมาหาล่ะ มีอะไรงั้นรึ”

“ไม่มีอะไรมากหรอกครับ พอดีว่าผมสนใจ อยากจะมาสมัครเป็น Rink Guard ครับ”

 

“ถ้างั้นก็ดีเลย ทางเรากำลังขาดคน Rink Guard

คนปัจจุบันลาป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่คนหนึ่ง ส่วนอีกคนก็เพิ่งประสบอุบัติเหตุ”

“ว่าแต่ มันจะไม่กระทบกับตารางซ้อมใช่มั้ย?”

 

ถึงแม้ Rink Guard จะดูเป็นงานที่ไม่ยากอะไรสำหรับพิชิต

แต่มันก็เป็นงานที่ต้องใช้เวลาและความอดทนเป็นอย่างสูง

 

 

“ช่วงนี้เป็นช่วงพักครับ ยังไม่มีรายการแข่งอะไร”

“แต่ก็ต้องเตรียมตัวในรายการหน้าด้วยใช่มั้ย?”

 

การแข่งขันรายการ Four Continents รายการหน้า ที่ผมสนใจจะลงสมัคร

เป็นการแข่งขันระหว่าง 4 ทวีป ได้แก่ ทวีปอเมริกา แอฟริกา เอเชีย และโอซีเนีย

 

“ครับ”

“เอาอย่างนี้ละกัน ให้พีชมาช่วยจนกว่า น้องเขาจะหายจากไข้หวัดใหญ่นะ”

“ได้ครับ”

 

จากนั้นผมก็ตกลงรายละเอียดเรื่องงานกับ พี่ผู้ดูแล โดยทั่วๆไปก็ดูแลเรื่องความปลอดภัย

ซ่อมแซมอุปกรณ์ และการปฐมพยาบาลเบื้องต้น

สำหรับผมที่มีประสบการณ์บนริงก์มากว่าสิบปีจึงไม่เป็นปัญหา

 

 

ทว่าพอเริ่มงานวันแรกผมก็เจอศึกหนักเลย ..

เพราะวันนี้เป็นวันอาทิตย์ ตรงกับวันหยุดพอดี !

 

 

ผมเห็นผู้ปกครองต่างพาลูกๆมาหัดเล่นไอซ์สเก็ต

ก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่ทุกคนเริ่มให้ความสนใจ ถึงจะยังไม่ถึงขั้นเป็นกีฬา

แต่ก็ถือว่าเริ่มต้นได้ดีเลย

 

 

ว่าแล้วผมก็สวมเสื้อสีส้มสะท้อนแสงที่มีคำว่า Rink Guard แปะไว้

ติดป้ายชื่อประจำตัว สวมรองเท้าคู่โปรดแล้วเข้าไปเริ่มต้นปฏิบัติหน้าที่

 

 

ผมสเก็ตวนรอบริงก์ ตรวจดูความผิดปกติ แล้วก็พบน้องผู้หญิงคนหนึ่ง

อายุประมาณ 5-6 ขวบล้มอยู่กลางริงก์ ผมรีบเข้าไปหาทันที

 

 

“เป็นอะไรมากมั้ยครับ”

 

เด็กผู้หญิงคนนั้นตกใจและเริ่มร้องไห้

หว่า.. แย่แล้วๆ

 

“ฮึก ฮืออ หนูเจ็บ เจ็บจังเลย อยากกลับบ้านแล้ว”

 

พอเห็นท่าจะไม่ดีแล้ว ผมเลยลงไปนั่งบนพื้นน้ำแข็งเป็นเพื่อนน้องเขา

 

“หนูเจ็บตรงไหน ขอพี่ชายดูหน่อยได้มั้ยคะ?”

 

เด็กน้อยยังสะอื้นอยู่ แต่ก็ยื่นมือมาให้ผม มือของน้องเขามีรอยช้ำนิดหน่อย

ซึ่งดูแล้ว ไม่เป็นอะไรมาก แค่ตกใจมากกว่า สงสัยเมื่อกี้คงล้มมาแน่ๆเลย

 

“พี่ชายมีคาถาวิเศษสามารถรักษาความเจ็บได้ หนูอยากให้พี่ชายร่ายคาถามั้ยคะ?”

น้องคนนั้นพยักหน้าหงึกๆ

 

“ถ้างั้นพี่ชายขอให้หนูหลับตาก่อนนะคะ”

หลังจากที่น้องหลับตาลง ผมก็เริ่มร่ายคาถาที่คิดสดขึ้นมาตอนนั้น

 

 

“โอม… เพี้ยง! ความเจ็บปวดจงหายไป~”

ผมพูดย้ำประโยคนี้ 3 ครั้งแล้ว เป่าลมใส่มือ

 

“น้องสาวคนสวยลืมตาได้แล้วค่ะ ตอนนี้ความเจ็บปวดหายได้ไปแล้ว”

ผมยิ้มให้ ตอนนี้น้องเขาหยุดร้องไห้แล้ว ผมเลยกะจะสอนการสเก็ตขั้นพื้นฐานให้

 

“หนูชื่ออะไรคะ บอกพี่ชายได้มั้ย”

“ชื่อ ยูริ ค่ะ”

 

ผมยิ้มตอบพลางนึกไปถึงเพื่อนสนิทคนญี่ปุ่นสุดซี้ ที่ได้รางวัลเหรียญเงินรอบกรังด์ปรีซ์ไฟนอล

ซึ่งตอนนี้ย้ายไปอยู่รัสเซียก้บคนรักแล้ว

 

“พี่ชาย ชื่อ พี่พีช นะคะ เดี๋ยวพี่พีชจะช่วยสอนน้องยูริให้เอง”

ผมลุกขึ้นแล้วโน้มตัวลง ยื่นมือให้น้องยูริจับ เพื่อทรงตัว จากนั้นผมก็สอนพื้นฐานง่ายๆ

 

“ก่อนอื่นเลย น้องยูริลองแบะเท้าออกแบบนี้สิคะ”

ผมสาธิตให้ดู เอาส้นเท้าทั้งสองข้างชิดติดกัน แล้วแยกปลายเท้าออก

เหมือนรูปตัว V น้องยูริเริ่มทำตาม

 

 

“เก่งมาก จากนั้นลองไปข้างหน้านะคะ ค่อยๆย่ำทีละน้อย

อย่าลืมยกเท้าขึ้นด้วยนะ”

 

 

ผมสเก็ตไปข้างๆ มองน้องยูริย่ำเท้าไปเรื่อยๆ จนความเร็วเพิ่มขึ้นและความถี่ในการย่ำลดลง

ก็รู้ได้ว่าน้องเขาจับทางการสเก็ตได้แล้ว

 

เมื่อเห็นว่าหมดห่วงแล้วผมจึงปฏิบัติหน้าที่ต่อไป เปลี่ยนไปช่วยคนอื่น

อธิบายการสเก็ตขั้นพื้นฐาน ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนถึงเวลาปรับพื้นผิวน้ำแข็ง

ผมก็ได้หยุดพักบ้าง

 

ผมลงไปนั่งข้างๆริงก์ กำลังจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

ก็เจอน้องยูริกับคุณแม่

 

“คุณแม่ให้ยูริมาขอบคุณพี่พีชค่ะ”

“ขอบคุณค่ะ พี่พีช”

น้องยูริพนมมือไหว้แล้วย่อตัวลง ผมจึงรับไหว้และยิ้มให้กับสองแม่ลูก

 

“พี่พีชๆ ยูริขอถ่ายรูปคู่กับพี่พีชได้มั้ยคะ”

“ได้สิคะ”

 

น้องยูริเข้ามานั่งข้างๆผม ชูสองนิ้วให้คุณแม่ ที่กำลังถือแทบเล็ตถ่ายรูป

 

“พี่พีชเอารูปคู่กับยูริมั้ยคะ เดี๋ยวยูริจะขอให้คุณแม่ส่งรูปให้”

ผมพยักหน้า แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดโหมดแอร์ดร็อปซึ่งคล้ายๆกับบลูทูธ

เพื่อรับรูปจากคุณแม่น้องยูริ

 

“ขอบคุณครับ”

 

ผมกล่าวขอบคุณกับคุณแม่ หลังจากนั้นน้องยูริก็ขอตัวลา ผมโบกมือให้

พอทางริงก์กับปรับพื้นน้ำแข็งเสร็จ ผมก็ทำหน้าที่ต่อไปเรื่อยๆจนจบวัน

 

 

เมื่อกลับถึงคอนโดฯ ถึงได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เช็คจริงๆจังๆซะที

Rink Guard เหมือนจะเป็นงานง่ายแต่เหนื่อยกว่าที่คิดไว้

 

 

ผมดูรูปที่คุณแม่น้องยูริส่งมาให้ มีรูปที่ผมใส่เสื้อ Rink Guard

กำลังสเก็ตอยู่ในริงก์ด้วย ขออนุญาตใช้รูปนะคร้าบ คุณแม่

 

 

แล้วผมก็ใช้แอพฯแต่งรูปนิดหน่อยก่อนจะอัพลงไอจี

เขียนแคปชั่นเกร๋ๆ Rink Guard First time!

 

ไม่นานนักก็มีข้อความส่งมาหาผมทันที

 

 

img_0157

 

 

ผมหัวเราะให้กับคนที่ไม่รู้อะไรเลยว่า เขาน่ะคือคนที่ทำให้ ผมนึกอยากจะสมัครเป็น

Rink Guard เพื่อเก็บเงินซื้อของขวัญให้

 

ส่วนจะเป็นอะไรนั้นผมขออุบไว้ก่อนละกัน😛

 

 

สามวันต่อมาเป็นวันธรรมดา คนจึงไม่เยอะเท่าวันหยุดเสาร์-อาทิตย์

จนพี่ Rink Guard ฟื้นไข้ ผมก็หยุดทำ

แล้วเริ่มมามุ่งมั่นในการซ้อมแข่งขันรายการหน้า เพราะหมดช่วงพักพอดี

เซเลสติโน่แทบจะเฉ่งผมใหญ่แล้ว !

 

หลังจากได้รับเงินค่าจ้าง ผมก็นำไปซื้อของขวัญที่สั่งทำให้ซึงกิล

และส่งไปรษณีย์ไปต่างประเทศ

 

ทางฝั่งซึงกิล จากที่รอประมาณหนึ่งอาทิตย์กว่าๆ

ก็ได้รับกล่องไปรษณีย์ เขาแกะดูแล้วก็ต้องหลุดขำออกมา

 

พิชิตก็ยังคงเป็นพิชิต ชอบทำอะไรที่เขาคิดไม่ถึงเสมอ

นี่กะจะลากเขามาทำ Phichit on Ice ให้ได้จริงๆเลยใช่มั้ย?

 

อีซึงกิลหยิบหมวกแฮมสเตอร์มาสวม เพื่อถ่ายรูปไปให้คนส่งที่มา

 

“ได้รับของแล้วนะ”

“เย้! เหมาะกับซึงกิลมากเลย สนใจมาทำ Phichit on Ice ด้วยกันมั้ย?”

 

“ขอคิดก่อนละกัน”

“อื้ม ถ้าสนใจก็รีบบอกมานะ~”

 

แปลกดีนะ หากเป็นคนอื่นเขาจะปฏิเสธไปทันที แต่พิชิตมีแรงดึงดูดพิเศษ

ที่ไม่สามารถทำให้เขาปฏิเสธได้ ดีไม่ดี ในใจเขาตอนนี้ เทไปให้คำว่า ‘Yes’ เสียด้วยซ้ำไป

 

=====================================================================

 

Talk : เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะวันก่อนไปเล่นสเก็ตแล้วประทับใจพี่ Rink Guard มากๆ

เลยอยากเห็นถ้าพิชิตเป็น Rink Guard จะเป็นยังไงกันน้า ~

(เหมือนกลายเป็นว่าอปป้าคือของแถมเลย ฮาาาา)

 

ตอนแรกว่าจะให้พิชิตซื้อเคสโทรศัพท์ให้ซึงกิล

แต่คิดไปคิดมา เผลอๆค่าส่งแพงกว่าค่าเคสอีกเลยเปลี่ยนเป็นหมวกแฮมๆแทน😄

 

Advertisements

2 thoughts on “[YOI][One Shot] Yuri Weekly : Week8 – ของขวัญ [SeungChuchu]

  1. อยากเตาะพี่ริงค์การ์ดคนนี้จังคะ ฟืดดดดดด
    หะ อะไรนะ ซึงกิลเป็นของเเถมรึคะนี่55555

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s