Yuri on Ice

[YOI][AU][One Shot] Cinderella [Victuuri]

Pairing : Victuuri (วิคยู)

Rated : PG-13

Alternative Universe : Cinderella

Note : ฟิคเสื่อม! เจเจเป็นตัวดำเนินหลัก

 

 

=====================================================================

 

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง

มีแม่เลี้ยงที่แสนจะดุร้าย และลูกสาวอีกสองคน

 

คนหนึ่งชอบกินคัตสึด้ง กินแม่งจนอ้วน

อีกคนหนึ่งมีใบหน้าที่สวยงาม

แต่อย่าให้ได้อ้าปากเชียวล่ะ ..

 

อ้อแล้วยังมี ลูกสาวอีกคนจากภรรยาเก่า ..

ผู้ซึ่งมีสไตล์เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง

เขาพร้อมที่จะฉีกกฎธรรมเนียมเจ้าหญิงดิสนีย์

 

 

เรื่องราวต่อจากนี้เริ่มต้นด้วยการประกาศ

จัดงานเลี้ยงเต้นรำของเจ้าชายในอาณาจักร

ผู้หญิงทุกคนต่างหมายปองเขา

 

ยกเว้นอิลูกสาวสองคนบ้านนี้ ..

 

 

“นี่ ตอนนี้น่ะถึงเวลาที่พวกหล่อน จะต้องออกเรือนแล้วนะยะ”

“หนวกหูน่า ยอร์กี้”

 

ยูริโอะ ลูกสาวคนรองในชุดกระโปรงสุ่มสีชมพู นั่งแหกขาอยู่บนโซฟา เถียงกลับ

พลางทำหน้าแหยง มองดูคุณแม่ตัวเอง แต่งชุดกระโปรงสุ่มสีม่วง เกล้าผมขึ้น

และทามาสคาราจนเป็นหมีแพนด้า

 

เมื่อเห็นว่าโน้มน้าวยูริโอะไม่ได้ผล ยอร์กี้จึงเปลี่ยนไปโน้มน้าวยูริแทน

 

“แล้วยูริจ่ะลูก สนใจไปงานเลี้ยงมั้ยจ๊ะ”

“ถ้างานเลี้ยงไม่มีคัตสึด้ง หนูก็ไม่สนใจค่ะ”

 

 

พูดจบยูริในชุดกระโปรงสุ่มสีฟ้า ก็ยัดหมูทอดเข้าปากไปอีกชิ้น

ยูริโอะถึงกับหัวเราะลั่น ชีวิตนี้พี่สาวของเขา

คงได้แต่งงานกับข้าวหน้าหมูทอดแน่ๆ 555

 

“คุณแม่ คุณพี่ พูดถึงอะไรกันอยู่เหรอจ๊ะ”

 

เจเจ นางเอก(?)ของเรื่อง เดินลงมาจากห้องเก็บของใต้หลังคา

เนื้อตัวมอมแมมสกปรกเพราะฝุ่น

 

เมื่อเห็นว่าลูกสาวสองคนไม่มีท่าทีกระตือรือร้นอะไรเลย

ยอร์กี้จึงลองถามลูกเลี้ยงอีกคน

 

“เจเจลูก หนูสนใจไปงานเลี้ยงเต้นรำ ของเจ้าชายหรือเปล่าจ๊ะ”

“สนค่าาาาาาาาาาาา”

 

โอกาสมาหาเจเจทั้งที ทำไมจะเจเจไม่สนล่ะ!!

เจเจอยากจะออกจากบ้านนี้ใจจะขาดรอนรอน

 

 

“งานจะจัดขึ้นในวันศุกร์หน้านะจ๊ะ ส่วนชุดหนูเจเจไปหาเองนะ

แม่ไม่ตัดให้หรอก ตัวก็โต๊โต เปลืองเงิน เปลืองผ้า”

 

ยอร์กี้พูดจบยูริโอะก็หลุดขำออกมา ส่วนยูริไม่สนใจอะไรอื่นนอกจากคัตสึด้ง

 

“เอ้า ไปทำงานบ้านได้แล้วค่ะ คุณพี่เจเจ

หากผลงานดี ยอร์กี้อาจจะเปลี่ยนใจก็ได้นะ”

 

น้องสาวต่างแม่ ยิ้มเยาะและไล่เขาไปทำงานบ้าน

เจเจได้แต่ก้มหน้ายอมรับสภาพความเป็นจริง

ไม่สิ จริงๆเขามีวิธีที่ฉลาดกว่านั้น ..

 

หลอกใช้พวกหนูๆมาทำงานให้ไง !

ส่วนเขาก็มีหน้าที่นั่งชี้นิ้วสั่งไปอย่างเดียว

 

“เห้ เพื่อนๆทั้งหลาย Queen JJ กลับมาแล้วว”

 

เงียบ .. ไร้สัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก ..

โห่ คงต้องร้องเพลงเรียกสินะ!

 

“ฟังนกไนท์ติงเกล อ่าอาอาอ้าอ๊า”

 

ติ๋ง .. มีแต่เสียงน้ำหยดจากรอยรั่วบนหลังคาห้อง

โห งั้นคงต้องเป็นเพลงนี้ !

 

“I’m the queen JJ. No one can defeat me”

 

“น่ารำคาญเฟ้ยยยยยย หุบปากได้แล้วววว”

หนูตัวหนึ่งออกมาเป็นตัวแทนพูดถึงความในใจของทุกคน

 

“ว่าไงจ๊ะ มิกกี้แล้วมินนี่ไปไหนล่ะ”

“มิกกี้พ่อง!”

 

หนูตัวนั้นกรอกตา แยกเขี้ยวโชว์นิ้วกลางใส่

เพื่อนอีกคนเลยต้องมาช่วยดึงสติ

 

“ใจเย็นๆเพื่อน”

เอมิลตบบ่า แล้วยกนิ้วโป้งให้เจเจ

กู๊ดจ็อบ! ได้แอบเนียนสกินชิพมิกกี้อีกแล้ว

 

พอเห็นปฏิกิริยาของมิกกี้ต่อเสียงร้องของเขา

เจเจก็ได้ไอเดียในการหลอกใช้พวกหนูๆ!

 

“หากพวกเธอทั้งหลายไม่มาช่วยงานบ้านชั้น

ชั้นจะแหกปากร้องเพลงต่อไปไม่มีวันหยุดนะจ๊ะ”

 

เจเจเอามือสองข้างไขว้กัน

เหยียดนิ้วชี้และนิ้วโป้งออก ให้ดูเหมือนรูปตัว J

 

มิกกี้และเอมิลอึ้ง นี่เป็นการบังคับขู่เข็ญกันชัดๆ !!

 

 

สุดท้ายแก๊งค์หนูก็ถูกปกครองโดย Queen JJ

แลกกับความปลอดภัยจากมลพิษทางเสียง

 

“จะว่าไป ชั้นอยากได้ชุดที่จะไปงานเลี้ยงน่ะ”

 

ควีนเจเจนั่งไขว่ห้างบนเก้าไม้โทรมๆ พร้อมดูดน้ำเปล่า

 

“ใครมันจะไปทำให้”

มิกกี้ตอบกลับมาทันที ไม่ต้องผ่านการกลั่นกรองจากสมอง

 

“จุ๊จุ๊ ใช้หัวคิดบ้างก็ดีนะมิกกี้เม้าส์”

ก่อนเจเจกำลังจะอ้าปากเริ่มร้องเพลงอีกครั้ง

หนูน้อยข้าทาสแรงงานเป็นอันต้องรีบตอบตกลง

 

 

ชีวิตของเจเจก็ดูเหมือนจะดีขึ้นนะ เนื้อตัวไม่สกปรกมอมแมมอีกต่อไป

แถมได้เป็นแคนดิเดตประจำบ้านด้วย

 

ทว่า .. ราชโองการของเจ้าชายฉบับใหม่ เป็นต้องเปลี่ยนแปลงชีวิตเขา ..

 

ในงานเลี้ยงจะมีคัตสึด้ง!

 

ยูริพี่สาวคนโต จากที่ไม่มีความสนใจอะไร พอได้ยินว่ามีคัตสึด้งจาก พิชิต

เพื่อนสนิทเขา ว่าที่โฆษกประจำราชสำนักดีเด่น

ก่อนงานเลี้ยงจะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่วัน ก็เปลี่ยนใจจะไปงานเลี้ยงเต้นรำทันที

 

แต่ด้วยความขี้อายเขาจึงลากยูริโอะน้องเล็กไปด้วย

เจเจลูกติดกลายเป็นคนถูกลืม ..

 

และแล้วเวลาก็ได้มาถึงวันงาน ..

 

“คุณแม่คะ ชุดที่สั่งตัดด่วนตอนนี้มาถึงยังคะ”

 

ยูริยิ้มอย่างมีความสุข พลางจินตนาการถึง

บุฟเฟ่ต์คัตสึด้ง แดกไม่อั้นในคืนนี้

 

“ลองขึ้นไปดูข้างบนสิจ๊ะ ถ้ามีแสดงว่ามาถึงแล้ว”

 

ยอร์กี้ตอบ จ้องมองลูกสาวด้วยความเอ็นดู

คนหนึ่งอ้วนอย่างหมู อีกคนเดินอย่างนักเลง

 

พี่น้องทั้งคู่เดินไปยังห้องแต่งตัว เปิดประตูเข้าไป

แต่กับพบชุดเพียงแค่ตัวเดียว ..

 

“ชุดของใครละเนี่ย”

“น่าจะของคุณพี่ละมั้ง ตัวใหญ่แบบนี้ ออกแบบมาให้คนอ้วนชัดๆ”

 

ยูริโอะกัดความอ้วนของพี่สาวตัวเอง

แต่ไม่วายโดนความร้ายเงียบย้อนกลับ

 

“นั่นสินะ ตัวเล็กๆอย่างน้องโอะ ใส่ชุดตัวนี้ปุ๊บ

ชายกระโปรงได้กวาดพื้นถนนแน่เลย”

 

อิหมูววววว เมิงงงงงง ฟหกด่าสวฟหกด่าสว

ยูริโอะได้แต่คิดไว้ในใจ รอจังหวะค่อยเล่นกลับ

 

เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา สองพี่น้องจึงช่วยกันสวมชุดสีเขียวตัวนี้

 

“คุณพี่ แน่ใจนะว่าใช่ตัวนี้จริงๆ”

“น้องโอะ บอกคุณพี่เองนี่จ๊ะ”

 

“คุณพี่ก็ดูสิ อย่าหลอกตัวเองต่อไปอีกเลย

ตะเข็บแตกหมดแล้ว ผ้าก็รัดไขมันจนเป็นก้อน”

 

น้องสาวมองดูพี่ของตัวเองด้วยสายตาละเหี่ย

ชุดที่ว่านี่ตัวใหญ่เกินกว่าจะเป็นของเขา

แต่ก็เล็กจนกว่าจะเป็นของพี่ยูริ

 

“เด็กๆจ๊ะ ชุดเพิ่งมาถึงเมื่อกี้เอง เดี๋ยวหม่าม้า

จะเอาไปไว้ข้างบนให้นะ~”

 

สองสาวหันมามองหน้ากัน กระพริบตาปริ๊บๆ

รีบจัดแจงถอดชุดออกเปลี่ยนไปใส่ชุดก่อนหน้า

 

อ่าว .. แล้วชุดตัวนี้เป็นของใครกัน ?

 

 

“เฮลโหล่ มิกกี้ ชุดของชั้นเสร็จหรือยังจ๊ะ?”

“ชิ เสร็จแล้ว อยู่ห้องแต่งตัวนู่น”

“โอเค บั่ยบาย~”

 

เจเจเดินออกจากห้องนอนใต้หลังคา พลางฮัมเพลงของตัวเอง

เปิดประตูห้องแต่งตัว และพบกับภาพที่ชวนตะลึง

 

ชุดของตัวเองนั้น ตะเข็บแตกหมดทั้งตัว

อก เอว สะโพก ที่กะจะโชว์ ไม่เหลือทรงอีกต่อไป!

เจเจล้มลงไปคุกเข่ากับพื้น

 

ใครกัน ..

ใครมาบังอาจรังแกเจเจที่น่าสงสารคนนี้ !

 

 

“อิหมู”

 

 

ใครกัน ..

ใครมาสวมชุดสุดสวยที่พวกมิกกี้ตั้งใจ

(แกมถูกบังคับ)ทำให้เจเจคนนี้ !

 

 

“อิหมู”

 

 

ใครกัน ..

ใครมาแย่งตำแหน่งแคนดิเดตบ้านแห่งนี้”

 

 

“ก็อิหมูไง”

 

 

เจเจหันหลังมองไปตามเสียง ก็พบน้องสาวคนเล็กในชุดราตรีสีขาว

กอดอกพิงขอบประตู

 

“ทำไมเธอถึงมาบอกฉัน”

“ก็ถ้าพี่สาวสุดที่รักของฉันไม่อยากไปงานเลี้ยง ฉันก็ไม่ต้องมาอยู่ในสารรูปนี้หรอก”

 

ใช่ ถึงแม้พี่สาวของเขาจะถึงวัยออกเรือนแล้ว แต่เขายังไม่ถึงว้อยยยยยยยย

แล้วทำไมเวลาทำอะไรต้องหนีบไปเป็นคู่ๆด้วย เขาไม่ชอบเวลาอยู่ในงานเลี้ยง

แล้วถูกผู้ชายมารุมจีบเลย ฉะนั้นขอทิ้งระเบิดไว้สักนิดหน่อยเถอะ!

 

“จากนี้จะทำอะไรต่อไป ก็ขึ้นอยู่กับคุณพี่เจเจนะ”

ยูริโอะโบกมือเดินออกจากห้องไป

เหลือแต่เจเจและความเงียบ ..

 

เขาจ้องมองชุดตะเข็บแตกด้วยสายตาเลื่อนลอย

เขาคงจะต้องอยู่บ้านหลังนี้ไปตลอดชีวิตใช่มั้ย ..

 

“เอากาวมั้ยจ๊ะ?”

 

เสียงหนึ่งดังขึ้นมาขัดจังหวะอารมณ์จากทางหน้าต่าง

 

“ใครน่ะ!!”

“โถ่ ไม่รับมุกเลย ถ้าถามว่าขุ่นแม่คือใคร

แม่ก็คือแม่ คริส นางฟ้าแม่ทูนหัวของลูกเจเจจ๊ะ”

 

บุคคลที่อ้างว่าตัวเองคือนางฟ้าแม่ทูนหัว

ปืนหน้าต่างเข้ามาปรากฏกายต่อหน้า

 

เจเจตกตะลึงในชุดซีทรูสีดำสุดเซ็กซี่ของนางฟ้าแม่ทูนหัว

ตัวปลอมหรือเปล่าเนี่ย !

 

“โถ่ หนูน้อย อย่าจ้องมองด้วยสายตาหวาดระแวงขนาดนั้น

แม่เป็นคนจะมาช่วยลูกนะ”

“บิ๊บบิดี้ บั๊บบาดี้ บู”

 

ว่าแล้วแม่คริสก็เริ่มร่ายมนตร์คาถา

จากชุดตะเข็บแตกกลายเป็นชุดราตรีสุดสวย

 

“หนูขอโทษที่มองผิดไปค่ะ เจเจรักขุ่นแม่คริสที่สุดในโลก ม้วฟฟฟฟฟฟ”

เจเจส่งจูบให้นางฟ้าแม่ทูนหัวแล้วจึงหยิบชุดใหม่ไปใส่

 

“จ้า จ้า แต่มีข้อแม้นะว่าหลังเที่ยงคืน มนตร์จะเสื่อมนะจ๊ะ”

เจเจหยักหน้าและขอร้องอีกเรื่องหนึ่ง

 

“ขุ่นแม่ช่วยวาร์ปเจเจไปงานเลี้ยงได้มั้ย?”

ไหนๆก็ถูกลิมิตเวลาไว้เที่ยงคืนแล้ว เขาไม่อยากปล่อยให้เสียเวลาไปอย่างไร้ค่า !

 

“ได๋เลยจ้ะ บิ๊บบิดี้ บั๊บบาดี้ บู”

 

.

.

.

 

“ทำไมเจเจยังไม่วาร์ป”

“เวทมนตร์ขัดข้อง น่าจะเป็นที่ถุงกาว เจเจหนูต้องพึ่งตัวเองแล้ว”

 

แล้วนางฟ้าแม่ทูนหัวก็ชิ่งหนีไปพร้อมกับถุงกาว ..

แต่ขุ่นแม่คริสยังใจดี ทิ้งรถม้าฟักทองไว้ให้

 

เจเจจึงนั่งรถม้าฟักทองมาถึงยังปราสาท เขารีบเข้าไปมองหาเจ้าชายทันที

ในงานเลี้ยงมีผู้ชายเต็มไปหมด ทว่าคนไหนล่ะคือเจ้าชายตัวจริง !

หน้าก็ไม่เคยเห็นมาก่อน ลองเชื่อลางสังหรณ์ตัวเองหน่อยละกัน

เขาเข้าไปทักผู้ชายผมดำที่ตัวเล็กกว่าตรงหน้า

 

“คุณๆ สนใจจะมาเต้นรำกับดิฉันมั้ย”

“ขอปฏิเสธ”

 

เพล้ง ! เสียงหน้าแตก ถึงจะโดนหักหน้าตรงๆแบบนี้แล้ว

เจเจยังพยายามฝืนปั้นยิ้มชวนคุยต่อ

 

“งั้นยังไม่เต้นรำก็ได้ เริ่มจากเป็นเพื่อนกันก่อน”

“แล้วฉันจะได้ประโยชน์อะไร จากการเป็นเพื่อนกับเธอ”

 

อั่ก เจเจแทบกระอัก ตอบแบบนี้ ลากตรูไปตบหน้ากลางตลาดเถอะ !

 

แล้วเขาก็เหลือบไปเห็นพี่น้องต่างมารดาของตน

คนพี่กำลังโซ้ยคัตสึด้งอย่างเอร็ดอร่อย

คนน้องกำลังตะมุตะมิกับหนุ่มอันเดอร์คัทคนหนึ่ง

 

 

เจเจเปลี่ยนร่างจากนางเอกเป็นนางมาร

ในเมื่อเขานก พี่น้องของเขาก็ต้องนกเช่นกัน!

เริ่มต้นจากคนน้องก่อนละกัน!

 

“ไฮ เลดี้ยูริโอะ”

“ไรมึง พวกเรารู้จักกันด้วยเหรอ”

 

เขารู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าใส่กลางใจ อยู่ดีๆ(?) ก็ถูกตัดญาติขาดมิตร

กลายเป็นคนแปลกหน้าในสายตาน้องสาว

 

“โอตาเบค ไปที่อื่นกันเถอะ แถวนี้มันเสียงดัง เอะอะน่ารำคาญ”

ยูริโอะคล้องแขนพาหนุ่มของเขาจากไป

ต่อหน้าเจเจ แล้วไม่ลืมที่จะหันมาแสยะยิ้มใส่ หึหึ

 

ปัดโธ่! ในเมื่อกลั่นแกล้งคนน้องไม่สำเร็จ

เจเจจึงเบนเข็มไปหาคนพี่ ซึ่งตอนนี้กำลังเอ็นจอยกับคัตสึด้งแทน

 

เขาแอบรู้ความลับมาอย่างหนึ่ง หากพี่คนโตเมาแล้วจะควบคุมสติไม่อยู่

ดังนั้นเค้าจึงวางแผนจะมอมพี่สาวสักหน่อย!

 

“คุณพี่ยูริคะ กินแต่คัตสึด้งอย่างเดียว ระวังติดคอนะคะ รับน้ำบ้างมั้ย”

เจเจยื่นแก้วแชมเปญให้แก่พี่สาวของเขา

 

“ขอบคุณจ้ะ น้องเจเจ”

ยูริรับมาก็กระดกทีเดียวหมด เจเจก็ทำหน้าที่น้องสาวที่ดี(?)

หยิบแชมเปญแก้วใหม่ให้ยูริเรื่อยๆ จนแอลกอฮอล์เริ่มออกฤทธิ์ ..

 

พี่สาวคนโตถกกระโปรงขึ้นมา โชว์ขาอ่อน แล้วเริ่มแดนซ์กระจาย

ใช้เคล็ดวิชาลดน้ำหนักกระทันหัน เต้นจนหุ่นหมูเปลี่ยนเป็นหุ่นปกติ

 

เจเจเห็นความหุ่นดีของพี่สาวก็อึ้งสิ .. นี่มันกลายเป็นเปิดโอกาสให้ชัดๆ!

จากโอตาคุคัตสึด้งกลายเป็นนักเต้นเท้าไฟ on the floor

 

อดีตหมูน้อยเริ่มออกล่าผู้ชายด้วยความเมา กลายเป็นดาวเด่นของงานไป

เหตุการณ์นี้ถูกบันทึกลงความจำของทุกคน รวมถึงพิชิต เพื่อนสนิทของเขาด้วย

 

พอรู้ว่านั่นเพื่อนผม งานขายก็ต้องมา ! พิชิตแอบกระซิบให้เจ้าชายวิคเตอร์

 

“คุณวิคเตอร์ ลองเต้นรำคู่กับยูริดูสิครับ เชื่อเถอะจะติดใจ”

“อืม…. นั่นสินะ”

 

วิคเตอร์ก็เออออ ลองดูสักครั้งไม่น่าเสียหาย แค่นี้คงไม่ทำให้ผมร่วงหรอก

 

ทั้งสองจับคู่เต้นรำกัน ด้วยความคึกของยูริ เลยเป็นฝ่ายนำ ลากวิคเตอร์ไปทั่วฟลอร์

ตบท้ายด้วยการจิกหัววิคเตอร์ ให้มองหน้าตัวเอง

 

“คุณน่ะ อนาคตต้องหัวล้านแน่ๆ”

 

พิชิตผิวปากวี้ดวิ่ว

“นั่นเพื่อนผม เพื่อนผมเองคร้าบบบบบ กล้าเล่นหัวกับเจ้าชายด้วยอะ !”

 

วิคเตอร์หอบแฮ่ก โดนลากไปมาทั่วฟลอร์เหนื่อยชะมัด เด็กสมัยนี้ฟิตจริงๆ

แถมโดนด่าอีก ชักติดใจ คนนี้แหละแม่ของลูกแน่นอน !

 

“สนใจแต่งงานกับผมมั้ยครับ?”

 

 

แต่ทว่าเสียงระฆังเที่ยงคืนกลับดังขึ้นก่อน เจเจรีบเข้ามาเก็บศพ

หิ้วปีกพี่สาวที่เมาแอ๋ และกำลังจะได้สามี กลับบ้านก่อน

ส่วนน้องสาว ช่างแม่งแล้ว ป่านนี้คงจะตะมุตะมิกับแฟน

 

“พี่น้องขายออกหมด จะเหลือแต่เจเจก็คงไม่ได้!”

 

ระหว่างเดินลงบันไดเจเจทิ้งรองเท้าไว้ข้างหนึ่งเพื่ออ่อย

แล้วจึงรีบนั่งรถม้าฟักทองกลับ

 

ทั้งคู่มาถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ เจเจล้วงหากุญแจ เปิดประตูบ้าน

เมื่อก้าวเท้าเข้าไปก็ล้มลงนอนแผ่ตรงนั้น พร้อมกับพี่สาวที่หิ้วติดกลับมา

 

 

 

เช้าวันรุ่งขึ้น

ยอร์กี้ที่เพิ่งกลับมาจากงานเลี้ยง ปลุกเจเจและยูริที่นอนตายอยู่หน้าประตู

 

 

“นี่ พวกหล่อนจะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน”

“คุณแม่เห็นหนูไปกินบ้านเมืองตอนไหนเหรอคะ”

“ชั้นแค่เปรียบเทียบย่ะ เร็วเข้ารีบไปแต่งตัว มีคนจากสำนักราชวังมาหา !”

 

“โอ้มายกู๊ดเนส”

เจเจเอามือป้องปาก หรือว่ามารยาทิ้งรองเท้า ของเขาจะได้ผล !!

 

.

.

 

ซะเมื่อไหร่ ….

 

 

“คุณยูริ ได้โปรดแต่งงานกับผมด้วยครับ”

 

เจ้าชายวิคเตอร์คุกเข่าโชว์แหวนทองส่องแสงแยงตา

ขอพี่สาวแต่งงานต่อหน้าเจเจ

 

“ห้ะ”

ยูริอึ้ง นี่ตรูทำอะไรลงไปตอนเมาเนี่ย !!

 

“อย่าบอกนะว่าจำอะไรไม่ได้เลย?”

 

ยูริพยักหน้าตอบ ก็มันจำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ

หัวโล่งไปหมด จำได้แค่น้องเจเจส่งแก้วแชมเปญมาให้

รู้ตัวอีกทีก็มานอนตายที่หน้าประตูบ้าน

 

 

วิคเตอร์ไหล่ตก .. เครียดจนผมร่วงลงมาอีกเส้น

พิชิตเห็นท่าจะไม่ดีเลยไปกระซิบข้างหูยูริ

 

“ยูริๆ คนนี้คือเจ้าชายวิคเตอร์ ที่เธอเฝ้ามโนมาตลอดเลยนะ

ก่อนที่เธอจะหนีความจริงด้วยการไปกินคัตสึด้ง”

 

 

ย้อนความกลับไปในสมัยก่อนกันสักนิด ยูริพี่สาวคนโตก็มีชีวิตวัยเด็กเหมือนปกติทั่วไป

เฝ้าจินตนาการอยากแต่งงานกับเจ้าชายวิคเตอร์

แต่แล้วพอเขาโตขึ้นมาก็ได้รับรู้ความจริง ว่าไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวที่หมายปองเจ้าชาย

ยูริคิดว่าตัวเองไม่มีอะไรโดดเด่นไปสู่คนอื่นได้

 

เขาจึงหนีความจริงด้วยการกินคัตสึด้ง และกลายเป็นอย่างตอนต้นของเรื่องนี้

 

“คุณ คือ เจ้าชายวิคเตอร์ จริงๆใช่มั้ย”

ยูริไม่อยากจะเชื่อสายตาและฝีมือการอ่อยตัวเอง

เขาทำไปได้ยังไงเนี่ย ! เมาแล้วได้ผู้ TT

 

“ครับ”

“ตกลงค่ะ”

 

ยูริทำหน้าเขินอายยื่นมือให้วิคเตอร์สวมแหวน

พิชิตเห็นแล้วรีบประกาศให้ทั่วอาณาจักรรู้ทันที

 

“เพื่อนผมคร้าบบ เพื่อนผมจับเจ้าชายได้แล้ววว”

 

Happy Ending !

 

.

.

 

“เห้ยยยย เดี๋ยวสิๆๆ แล้วบทสรุปของเจเจล่ะ !”

เจเจรีบเข้ามาท้วงทันทีเลย

 

พิชิตแหล่งข่าวขั้นเทพ จัดการไขข้อข้องใจให้

 

.

.

 

“มัคคาชินนนนนนนน”

เจ้าหมาพุดเดิ้ลขนน้ำตาลตัวโต วิ่งคาบรองเท้าของเจเจมาหา

 

“ดูเหมือนว่าสุนัขทรงโปรดของเจ้าชาย จะเจอรองเท้าของเจเจโดยบังเอิญน่ะ”

“แล้วมัคคาชินก็ชอบรองเท้าข้างนี้สุดๆเลย กัดจนเยินอ่ะ !”

พิชิตยิ้มให้แล้วหันไปลูบหัวมัคคาชิน

 

ไม่นะ .. แผนการของเจเจต้องมาพัง เพราะอิหมาโง่วตัวนี้เรอะ !!

 

“แล้วน้องโอะล่ะ พี่สาวจะแต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝา

ตัวเองกลับหายไปในเวลานี้เฉยเลย”

 

“จากแหล่งข่าวของผมบอกมานะครับ

ยูริโอะย้ายไปอยู่กินกับเจ้าชายโอตาเบค ที่อาณาจักรข้างเคียงแล้ว”

 

โอ้มายกู๊ดเนส .. เหลือแต่เจเจคนเดียวแล้วเรอะ!

 

“เอาน่าๆ ได้ข่าวมาว่าอาณาจักรข้างๆ จะจัดงานเลี้ยงฉลองนะ

ลองไปดูสิครับ เผื่อเจเจจะเจอคู่แท้”

พิชิตตบบ่าปลอบใจ พร้อมกับชี้ช่องทางให้

 

“ขอบคุณจ้ะสหาย งานต่อไปเจเจจะต้องไม่นก!”

 

เจเจพูดแล้วทำท่าประจำตัวของตัวเอง

It’s JJ Style!

 

 

จากนั้นเจเจจึงออกจากบ้าน เพื่อเดินทางไปอาณาจักรข้างเคียง

และเขาก็ได้พบคู่แท้ของเขา

 

Happy Ending !

 

=====================================================================

 

Talk : กราบขออภัยทุกคนมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ที่เอาตัวละครมายำเละ

โดยเฉพาะเจเจ เพราะเห็นว่าน่ารักนะเลยแกล้ง ฮือออออ

ส่วนยูริก็ขอโทษด้วยนะที่แซวว่าอ้วนเหมือนหมูเยอะมาก TT

 

เรื่องนี้ตอนแรกเกิดจากการอยากเห็นคริสเป็นนางฟ้าแม่ทูนหัวค่ะ ..

แล้วก็ลากยาวมาจนจบ TT

 

จะว่าไปเห็นบุคลิกของคริสก็ชวนให้นึกถึงคุณพี่

ส่วนเจเจก็ชวนให้นึกถึงอีอัลฟ์มากจริงๆ (ฮา)

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s