Yuri on Ice

[YOI][AU][One Shot] เสื้อกาวน์ [SeungChuchu]

Pairing : SeungChuchu

Alternative Universe : มหาวิทยาลัย

=====================================================================

 

“พีช เร็วเข้าเดี๋ยวจะไปทำแลปฯสาย”

ลีโอ เพื่อนสนิทเร่งผมที่กำลังถ่ายรูปน้องหมาเซเลบประจำคณะ

 

“อื้อ จะไปเดี๋ยวนี้แหละ”

ผมรีบเก็บโทรศัพท์มือถือ วิ่งตามลีโอไปยังตึกห้องปฏิบัติการ

 

หลังจากสอบแก้ตัวครั้งก่อน ผมกับคุณ Rank1 ก็ไม่ค่อยได้เจอกัน

เนื่องด้วยพวกเราทำแลปฯกันคนละเซค และตัววิชาอิสระลงไม่ตรงกัน

 

วันที่มีตัวคณะก็นั่งกันคนละที่ เขามักจะนั่งหน้าเสมอ ส่วนผมนั่งที่หลังๆ

ถ้าเปรียบเป็นบัตรคอนเสิร์ต เขาบัตร 6,000 ผมก็บัตร 1,200 บาท

 

ผมกับลีโอมาถึงหน้าห้องปฏิบัติการก็เจอยูริใส่เสื้อกาวน์ยืนรอพวกผมแล้ว

 

โชคดีที่เซคก่อนหน้ายังไม่เลิก ทำให้มีเวลาเตรียมตัว

ผมเปิดกระเป๋าเพื่อหยิบเสื้อกาวน์มาใส่ก่อนจะพบว่า ..

 

ลืมเอาเสื้อกาวน์มา!

 

ผมหันไปมองยูริและลีโอ ไม่ต้องเอ่ยปากทั้งคู่ก็รู้

แล้วว่าผมไม่ได้เอาเสื้อกาวน์มา

 

“ลองขอยืมเซคก่อนหน้าสิครับ”

ยูริออกความเห็น ใช่เลย ถ้าหากเซคก่อนหน้าทำแลปฯเสร็จ

วันนี้ก็ไม่จำเป็นต้องใช้เสื้อกาวน์แล้ว

 

“อื้อ ผมจะลองดู”

พวกผมจึงยืนดักข้างๆประตู รอคนที่เรียนเซคก่อนหน้าออกมา

พยายามมองหาคนที่สนิทและขนาดตัวใกล้เคียงกับพิชิต

 

“อ๊ะ นั่น เจเจ ให้เราไปขอยืมให้มั้ย”

ลีโอเสนอตัว ขณะที่คนถูกกล่าวถึงกำลังจะเดินออกมาจากห้อง

ลีโอกับเจเจทั้งคู่ต่างเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนโครงการในปีเดียวกัน ทำให้พอคุ้นเคยกันบ้าง

 

ส่วนเจเจเป็นใครนั้น เจเจ เป็น คนที่มีดีกรี rank2 จากการสอบครั้งก่อน

ตำแหน่งเดือนคณะ และ หลีดคณะ พ่วงสถานะรูปหล่อ พ่อรวย ผู้นำเทรนด์แฟชั่น

เดินออกมาหลังจากทำแลปฯเสร็จ

 

“แต่เจเจตัวสูงอ่ะ”

ดูขนาดตัวเขาสิ 165 กับ 178 ห่างกันตั้งสิบสามเซนติเมตร

นี่ยังไม่นับช่วงไหล่อีกนะ ให้อารมณ์เหมือนลูกเอาเสื้อพ่อมาใส่เล่น

 

ของไม่มียังจะเรื่องมากอีกนะพีช ..

แล้วเจเจก็เดินผ่านกลุ่มพวกผม ไปคุยกับสาวๆที่เรียนแลปฯเซคเดียวกัน

 

ผมเหลือบไปมองดูว่ามีใครในเซคก่อนหน้าอีกมั้ย

ที่กำลังจะออกจากห้องแลป แล้วก็ได้พบกับความหวัง

 

“ซึงกิลลลลลลลล”

ผมเรียกชื่อเขาทันทีที่เห็น หลังจากเริ่มสนิทกัน

ก็ไม่ต้องรบกวนขอยืมผ่านทางยูริอีก ขอบคุณเจ้ากรรมนายเวรที่ยังไม่มาเอาคืนตอนนี้

 

อีกฝ่ายดูแปลกใจที่อยู่ๆก็ถูกผมเรียกชื่อ

“ขอยืมเสื้อกาวน์หน่อย”

 

อีซึงกิลประมวลสถานการณ์ตรงหน้า

ขาดแค่พิชิตคนเดียวที่ยังไม่ได้ใส่เสื้อกาวน์ ก็รู้ว่าพิชิตลืมเอามา

 

เขาปลดกระดุม ถอดเสื้อกาวน์และยื่นให้

ผมรับมาสวม กลัดกระดุมอย่างรวดเร็ว

อุณหภูมิจากร่างกายของเจ้าของเสื้อยังคงหลงเหลืออยู่

ชวนให้รู้สึกวาบหวิวใจนิดๆ

 

“ขอบคุณนะ เดี๋ยวจะเอาไปซักคืนให้”

ผมยิ้ม ดีใจจริงๆ ถึงแม้ส่วนสูงจะห่างกันห้าเซนติเมตร

แต่ก็ยังดีกว่าไปใส่เสื้อของเจเจ

 

“อืม”

ซึงกิลขานรับเป็นปกติของเจ้าตัว

 

“พืช รีบเร็ว จะ Quiz แล้ว”

ลีโอ เร่งผมที่กำลังยืนคุยกับซึงกิล

 

“งั้นผมไปก่อนนะ อาจารย์จะเริ่ม Quiz แล้ว”

ผมโบกมือลา รีบหยิบกระเป๋าตามลีโอและยูริเข้าห้องปฏิบัติการ

เตรียมทดสอบ ก่อนทำแลปฯเหมือนทุกที

 

ก่อนจาก อีซึงกิลเดินเข้ามาแตะไหล่และกระซิบข้างหูผมว่า ‘แล้วเจอกัน’

 

=====================================================================

 

Talk  : เกิดจากการไปเห็นแฟนอาร์ตซึงกิลใส่เสื้อกาวน์ของหมอค่ะ

แล้วกานก็อยากเห็นพิชิตใส่เสื้อกาวน์ของซึงกิลต่อ 555

ไหนๆ ก่อนหน้านี้ก็เขียน AU ปูทางแล้วก็จับมาเขียนต่อซะเลย

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s